“แต่โลงศพเหล่านั้นถูกทำลายด้วยพลังกระบี่อันสูงส่ง”
ผู้อาวุโสใหญ่อินกล่าวด้วยเสียงเย็น
“โลงศพเหล่านั้นเป็นฝีมือการทำลายของผู้เชี่ยวชาญด้านกระบี่คนหนึ่งจริงๆ”
ผู้อาวุโสชิวพยักหน้า
“ผู้อาวุโสทั้งสอง พวกเราสองวันก่อนตามรอยศพเก่านั่นไป พบว่ามันดูเหมือนจะมีพวกพ้องอยู่ด้วยกันหลายคน
ตอนนั้นพวกเราอยู่ห่างออกไปมาก รู้สึกได้อย่างเลือนราง ดูเหมือนว่ามีสิ่งมีชีวิตหลายตนอยู่กับศพเก่านั้น แต่พอพวกเราไปถึง พวกมันก็หนีไปหมดแล้ว จึงไม่กล้าฟันธง ตอนนี้ดูจากสถานการณ์แล้ว ศพเก่านั้นมีพวกพ้องจริงๆ!”
ชายวัยกลางคนชุดดำคนหนึ่งพูดขึ้นทันที
“ช่วงที่ผ่านมามีดินแดนเลี้ยงศพกว่าสิบแห่งถูกทำลาย วิธีการเหมือนกับตอนนี้ทุกอย่าง
ตอนนั้น ศพเก่ายังอยู่ในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ของแดนมรณะ
ดังนั้น ศพเก่าต้องมีพวกพ้องแน่นอน”
ชายวัยกลางคนชุดดำอีกคนพูดขึ้น
“รวมแล้วมีดินแดนเลี้ยงศพถูกทำลายไปกี่แห่ง?”
ผู้อาวุโสใหญ่อินถามเสียงทุ้ม
“ประมาณห้าสิบหกสิบแห่ง เกือบสองในสาม”
ชายคนหนึ่งตอบ
“บัดซบ!”
ผู้อาวุโสใหญ่อินและผู้อาวุโสชิวได้ยินแล้ว โกรธจนกัดฟันกรอด
“คนที่รับผิดชอบดูแลดินแดนเลี้ยงศพแห่งนี้อยู่ เรียกพวกมันมาหาข้าทั้งหมด!”
ผู้อาวุโสใหญ่อินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดเสียงทุ้ม
ครู่ต่อมา คนกว่าหนึ่งร้อยคนมาอยู่ตรงหน้าผู้อาวุโสใหญ่อิน
สายตาที่โกรธแค้นของผู้อาวุโสใหญ่อินกวาดมองคนกลุ่มนี้ ทำให้พวกเขากลัวจนตัวสั่นเทิ้ม
“ข้ามิได้ออกคำสั่งไว้หรือว่า ทุกดินแดนเลี้ยงศพ จะต้องมีจ้าวขั้นวิบัติชีวิตอย่างน้อยหนึ่งคนคอยดูแลโดยตรง?