ต่อมา ในอุโมงค์สีเข้มมืดแห่งนี้ก็ดังขึ้นด้วยเสียงร้องโหยหวนอีกและอีกครา ชัดเจนว่ามีสรรพชีวิตอีกมากมายถูกฆ่าตาย
“เมื่อครู่เราสำรึกได้ว่าเห็นใบหน้าดำสนิทหนึ่งปรากฏขึ้นบนกำแพงหินของหอโถงสีดำแห่งหนึ่ง ดูเหมือนนอกจากอุ้งมือสีดำนั้นแล้ว ในอุโมงค์มืดแห่งนี้ยังมีสิ่งลี้ลับอื่นอีกด้วย”
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยแทรกผ่านเสียงสื่อจิตกับเย่อวิ๋นเฟยขึ้นโดยฉับพลัน
“สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นปีศาจวิญญาณ แถมยังเป็นปีศาจวิญญาณที่ผ่านกาลเวลาอันยาวนานนับไม่ถ้วน หมอกปีศาจบนตัวมันบริสุทธิ์ถึงขีดสุด เป็นพลังหมอกปีศาจที่บริสุทธิ์และสูงส่งที่สุดที่เราเคยพบมาจนถึงทุกวันนี้ แม้เราเองก็ยังเอาไม่อยู่
ตั้งแต่เข้ามาในมณฑลลับเทียนหลุนแห่งนี้ เราก็รู้สึกตลอดว่าในมหาลับนี้ดูเหมือนจะมีหมอกปีศาจโบราณและบริสุทธิ์อยู่
มหาลับแห่งนี้จริง ๆ แล้วดูคล้ายรังของปีศาจวิญญาณอยู่ไม่น้อย รวมถึงผู้ตกเบ็ดนั่นบนทะเลดำเมื่อก่อนหน้านี้ คงเป็นปีศาจวิญญาณเช่นกัน
แท้จริงแล้วในฐานะเจี่ยน เราไม่กลัวปีศาจวิญญาณ แม้แต่ยังเป็นปรปักษ์ตามธรรมชาติของปีศาจวิญญาณด้วยซ้ำ
แต่เสียที่ปีศาจวิญญาณในมหาลับนี้เก่งกาจเกินไป เรายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันในช่วงนี้
เราคะเนว่าพวกเจ้าก็คงยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันเช่นกัน ฉะนั้นอย่าไปยุ่งกับมันเลยยิ่งดี รีบออกจากที่แห่งนี้ไปเถอะ”
ฮวังฉางกล่าว
ช่วงเวลานี้ เย่อวิ๋นเฟยเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง พุ่งตรงออกด้านนอก
วิชาเคลื่อนกายของเย่อวิ๋นเฟยรวดเร็วสุดประมาณ แม้เทียบกับเหล่าเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองก็ไม่เป็นรอง ยิ่งกว่าเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองทั่วไปหลายรายซะด้วย
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยในที่สุดก็ตามหลังเทพเปิดฟ้าหลายรายนั้นพุ่งทะลุออกจากอุโมงค์มืดสนิทแห่งนี้ กลับสู่โลกภายนอก
“เด็กน้อยผู้นี้เป็นใคร ทำไมวิชาเคลื่อนกายถึงเร็วปานนี้?
แถมยังตามเราออกมาด้วยกันตลอดทางอีก”
เหล่าเทพเปิดฟ้าที่ออกมาก่อนหมุนกลับมามองเย่อวิ๋นเฟย ต่างแสดงสีหน้าตกใจ