“ถอนกำลัง!”
ท่านเฉียนอวี้พลันแผดเสียงคำรามก้อง หันกายวิ่งหนีทันที
เมื่อพวกเผ่าปีศาจโบราณที่จิตใจหวาดผวาเต็มทีได้ยินเสียงคำรามของท่านเฉียนอวี้ ต่างก็แตกพ่ายหนีตายอลหม่าน
“หนีไม่พ้นหรอก”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
ฟิ้ว ฟิ้ว…
เย่อวิ๋นเฟยกระตุ้นเสื้อคลุมเทียนอิ่ง เร่งความเร็วสิบเท่าไล่ตามไปพร้อมกับโก่งคันธนูรัวเร็ว
ครู่ต่อมา
กองกำลังของเผ่าปีศาจโบราณชุดนี้ ส่วนใหญ่ถูกเย่อวิ๋นเฟยยิงสังหารสิ้น
มีเพียงส่วนน้อยที่โชคดีหนีรอดไปได้
ท่านเฉียนอวี้ยกกลุ่มเมฆมารลอยหนีไปดุจสายลมและสายฟ้า พอหนีไปได้ระยะหนึ่งก็หยิบยานเหาะออกมา กำลังจะก้าวเข้าไปในยาน
ทันใดนั้น
แสงสีดำเล็ก ๆ ทะลวงมิติ พุ่งวาบมาจากระยะไกล จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังศีรษะของเขา
กลิ่นอายแห่งความตายปกคลุมเขาในชั่วพริบตา
“แย่แล้ว!”
ใจของเฉียนอวี้จมดิ่ง ร่างกายเย็นเฉียบไปทั้งร่าง
“เย่อวิ๋นเฟย ข้าแจ้งท่านราชันอสูรอ้าวเยวี่ยแล้ว เขากำลังมา เจ้าฆ่าข้า ท่านราชันอสูรอ้าวเยวี่ยต้องไม่ปล่อยเจ้าแน่!”
เฉียนอวี้ร้องด้วยความหวาดกลัว
ฉัวะ!
ลำแสงดำสายหนึ่งพุ่งทะลุศีรษะของเขา
เฉียนอวี้สิ้นใจในบัดดล ร่างค่อย ๆ ร่วงหล่น
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือเก็บแหวนมิติของเขา ก่อนนำยานเหาะออกมาแล้วอันตรธานไปในพริบตา
หลังจากเย่อวิ๋นเฟยจากไปได้ประมาณครึ่งก้านธูป
ตูม…
ณ ท้องนภาที่ห่างไกล กลุ่มเมฆมารสีแดงเลือดมหึมาไร้ขอบเขตเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
ครู่ต่อมา
กลุ่มเมฆมารนี้ก็มาถึงพื้นทวีปร้างที่เป็นทางออกของรอยแยกมิติแห่งทวีปเทียนเสวียน ร่างหนึ่งปรากฏขึ้น เป็นเผ่าปีศาจโบราณที่สูงใหญ่และดุร้าย!
ดวงตาทั้งคู่ของเขาเป็นสีแดงเลือด ดั่งทะเลโลหิตไร้สิ้นสุด แผ่กลิ่นอายมารร้าย ชั่วช้า และโหดเหี้ยมป่าเถื่อน ราวกับกำลังบ่มเพาะจิตสังหารที่ป่าเถื่อนและรุนแรงที่สุด!
เผ่าปีศาจโบราณตนนี้ก็คือราชันอสูรอ้าวเยวี่ยนั่นเอง!
หนึ่งในสามราชาแห่งเผ่าปีศาจโบราณ!