“ถึงตาของเจ้าแล้ว!”
เย่อวิ๋นเฟยไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย ส่งเสียงคำราม จากนั้นเข้าโจมตีอสูรพลังมหึมาตัวสุดท้าย ใช้หมัดสังหารเทพมารแท้ ชกสองหมัดออกไปข้างหน้าพร้อมกัน
พลังปฐพีตัวนี้ถึงแม้พละกำลังจะไร้ขีดจำกัด แต่เมื่อพูดถึงประสบการณ์การต่อสู้ เทคนิคการต่อสู้แล้ว ห่างชั้นกับเย่อวิ๋นเฟยเป็นอย่างมาก
ยิ่งไปกว่านั้น พลังที่เย่อวิ๋นเฟยมีเมื่อเทียบกับมันแล้ว มีเพียงแข็งแกร่งกว่าเท่านั้น ไม่มีทางอ่อนแอกว่า
เย่อวิ๋นเฟยดูดุดันยิ่งนัก ชกต่อเนื่องหลายหมัด รวดเร็วดั่งสายฟ้า กำลังหมัดเกรียงไกร บีบให้พลังปฐพีตัวนี้ถอยร่นไม่หยุด
ปัง!
หมัดสุดท้ายเย่อวิ๋นเฟยสามารถกระตุ้นกำลังหมัดสิบเท่าของหมัดผนึกมารสิบเท่าได้สำเร็จ หนึ่งหมัดก็ทำให้สัตว์พลังมหาศาลตัวนี้กระเด็นปลิวออกไปไกล สุดท้ายระเบิดอย่างรุนแรงกลางอากาศ ร่างแตกสลาย ตายคาที่
ด้วยพลังของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ เมื่อกระตุ้นกำลังหมัดสิบเท่า ก็พอจะนึกภาพออกว่าพลังทำลายล้างนั้นน่ากลัวเพียงใด
หนึ่งหมัดทุบทำลายพลังปฐพีที่มีพลังรบขั้นจักรพรรดิสวรรค์ระดับต้นได้!
ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตปรากฏตัวขึ้น เริ่มกลืนกินเลือดแก่นแท้ที่พลังปฐพีทั้งห้าตัวทิ้งไว้
เย่อวิ๋นเฟยพบว่า ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตนี้ตอนนี้กลืนกินเลือดแก่นแท้ของสิ่งมีชีวิต พลังที่เพิ่มขึ้นได้ดูเหมือนจะน้อยลงเรื่อย ๆ
เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจว่า ส่วนใหญ่เป็นเพราะร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตกลืนกินเลือดแก่นแท้มากเกินไปแล้ว ผลจึงอ่อนลงเรื่อย ๆ
อีกทั้งศักยภาพของร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตนี้ก็ไม่ได้ไร้ขีดจำกัด
ไม่ช้าก็เร็วจะถึงจุดสูงสุด
ตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยเพียงหวังว่า ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตนี้ในอนาคตจะสามารถมีพลังรบระดับจักรพรรดิสวรรค์ได้!
มองจากสถานการณ์ปัจจุบัน ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตนี้ยังไม่สามารถต่อสู้กับยอดฝีมือระดับจักรพรรดิสวรรค์ได้
เมื่อเทียบกับจักรพรรดิสวรรค์ที่แท้จริงแล้ว ยังขาดอยู่บ้าง
“คุณชายเย่ช่างแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!”
“คุณชายเย่เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา กลับมีพลังเทพเช่นนี้ ช่างเป็นปาฏิหาริย์จริง ๆ!”
เหล่านักรบยักษ์เห็นเย่อวิ๋นเฟยสังหารพลังปฐพีไปห้าตัวติดต่อกัน ทั้งตื่นเต้น ดีใจ