“ประมุข!”
ในยามนั้นเอง ผู้เฒ่าที่เมื่อครู่เดินจากไปก็ย้อนกลับมาอีกครั้ง ท่าทีร้อนรน
“มีเรื่องอะไร ไม่เห็นเจ้าว่าข้ากำลังบำเพ็ญอยู่หรือ?”
ชายผู้แต่งชุดขาวจำต้องหยุดการบำเพ็ญ ถามถึงกับเสียงไม่พอใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะผู้เฒ่าผู้นี้เป็นหัวใจสำคัญที่ไว้วางใจ เขาคงปะทุขึ้นมานานแล้ว กลืนกินเสียตั้งแต่ต้น
หมู่วิญญาณนี้แยกแยะสูงต่ำชัดเจน ลำดับชั้นเข้มงวด วิญญาณที่มีสถานะสูงเผชิญสายพันธุ์เดียวกันที่ต่ำกว่าเมื่อไม่พอใจเล็กน้อยก็ด่าว่าหรือลงมือตี กระทั่งลงมือกลืนกินเสียตรง ๆ ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา
“ประมุข ข้าเพิ่งได้รับข่าวว่า ภายในช่องว่างสุญญะที่หนึ่งแห่งนี้มีโอกาสเป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะมีวังวิญญาณซ่อนอยู่หนึ่งแห่ง”
ผู้เฒ่าเอ่ยขึ้น
“อะไร?
จริงหรือ!
ข่าวนี้เชื่อถือได้เพียงใด ได้ข่าวมาจากแหล่งใด?”
ชายชุดขาวได้ฟังดังนั้นก็ลุกขึ้นยืนทันที ลมหายใจพลันกระฉับกระเฉงขึ้น ตะโกนถามเสียงดัง
“ประมุข ข่าวนี้ว่ากันว่าจอมเวทใหญ่หุนกู่เป็นผู้คำนวณทำนายขึ้นมา
จอมเวทใหญ่หุนกู่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยหยุดคำนวณหาที่ซ่อนของวังวิญญาณทั้งหลาย จนกระทั่งไม่นานมานี้ท้ายที่สุดจึงยืนยันได้ว่าวังวิญญาณหนึ่งแห่งมีโอกาสสูงที่จะอยู่ในช่องว่างสุญญะที่หนึ่งแห่งนี้
บัดนี้ข่าวแพร่ออกไป ผู้เข้มแข็งของเผ่าวิญญาณจำนวนมากต่างพร้อมใจเดินทางมายังช่องว่างแห่งนี้แล้ว”
ผู้เฒ่าตอบกลับ
“จอมเวทใหญ่หุนกู่คือจอมเวทผู้เชี่ยวชาญการทำนายที่สุดของเผ่าวิญญาณเรา ผลทำนายของท่านไม่มีสิ่งใดต้องสงสัย ว่ากันเช่นนี้ การที่ข้ามายังห้วงที่หนึ่งแห่งนี้ก็ถือว่ามาถูกที่แล้ว
สั่งข้า! จากบัดนี้เป็นต้นไป ให้เทความสนใจและเวลาทั้งหมดลงกับการตามหาวังวิญญาณ จำต้องแย่งหน้าคนอื่น ค้นพบวังวิญญาณนั้นขึ้นมาให้ได้ภายในช่องว่างสุญญะที่หนึ่งแห่งนี้”
ชายชุดขาวตื่นเต้นจนใบหน้าแดงก่ำ เสียงสูงขึ้นเป็นลำดับ
รัศมีวิญญาณงดงามระยิบระยับวงแล้ววงเล่าแผดเผยออกมาจากศีรษะของเขา แผ่กระจายออกไปรอบ ๆ ทำให้ฟ้าดินแถบนี้ยิ่งเจิดจรัสยิ่งขึ้น
“รีบสั่งข้าของเรา จากบัดนี้ให้หยุดกิจการอื่นทั้งปวง รวมกำลังพล ทรัพยาทั้งสิ้น ตามหาวังวิญญาณนั้นให้พบภายในช่องว่างสุญญะที่หนึ่ง