"หัวหน้า ขอโทษทีที่สร้างปัญหาให้"
ตู้กูหวนเดินมาข้างหน้าเย่อวิ๋นเฟย ท่าทางหงอ ๆ
"ไม่เป็นไร ปรับสภาพจิตใจให้ดี ลองมองประสบการณ์นี้เป็นบททดสอบและสะสม บางทีมันอาจช่วยยกระดับวิถีดาบของเจ้าได้"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มกล่าว
"ข้าเข้าใจแล้ว"
ตู้กูหวนพยักหน้า เขาเชื่อมั่นในตัวเย่อวิ๋นเฟยเสมอ
"ช่วยพวกเราด้วย!"
เวลานี้ ในสุสานใต้ดิน นักโทษคนอื่น ๆ ที่เห็นเย่อวิ๋นเฟยช่วยคน ก็พากันอ้อนวอนขึ้นมา
ในสุสานใต้ดินนี้ นอกจากคนของตำหนักชิงอวิ๋นแล้ว ยังขังนักโทษอีกห้าร้อยถึงหกร้อยคน
นักโทษบางคนถูกมัดกับเสาเหล็ก ถูกโบยจนบอบช้ำไปทั้งตัว
"ดี ข้าจะช่วยทุกคน"
เย่อวิ๋นเฟยกวาดตามองนักโทษกลุ่มนั้น แล้วพยักหน้ากล่าว
คนเหล่านี้ล้วนเป็นนักโทษของตำหนักเทียนเฉิน ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร
การช่วยพวกเขาออกไป เท่ากับสร้างความวุ่นวายให้ตำหนักเทียนเฉิน เย่อวิ๋นเฟยย่อมยินดี
เย่อวิ๋นเฟยยื่นนิ้วชี้ไป ภูเขาแม่เหล็กเซวียนฉือบินออกไปอีกครั้ง ทำลายกรงเหล็กทีละอัน และยังทำลายเสาเหล็กที่มัดคนอยู่ด้วย
ไม่กี่ลมหายใจ นักโทษทุกคนก็เป็นอิสระ
"ทุกท่าน ที่นี่ข้ามียาบางอย่าง ที่สามารถช่วยให้บาดแผลของพวกท่านฟื้นตัวเร็ว ข้าจะช่วยแก้ผนึกในร่างกายของพวกท่าน ให้พลังของพวกท่านกลับสู่จุดสูงสุด แล้วเราจะบุกออกไปด้วยกัน"
เย่อวิ๋นเฟยดีดนิ้ว หยิบยาจำนวนมากออกมา ปลดแขนเสื้อพลันกวาด ยาห้าร้อยถึงหกร้อยเม็ดบินออกไปพร้อมกัน ตกลงตรงหน้านักโทษกลุ่มนั้น
"ขอบคุณท่านผู้กล้า!"
นักโทษกลุ่มนั้นดีใจเป็นอย่างมาก พากันกลืนยา
ยาเหล่านี้เป็นยารักษาบาดแผลที่เย่อวิ๋นเฟยปรุงขึ้นเอง ประสิทธิภาพย่อมเป็นเลิศ
นักโทษกลุ่มนั้นกลืนยาเข้าไป บาดแผลก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
เย่อวิ๋นเฟยลงมือช่วยนักโทษกลุ่มนั้นแก้ผนึกในร่างกาย ไม่นานพลังของนักโทษเหล่านั้นก็กลับสู่จุดสูงสุด!
"พวกเราบุกออกไป"
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือ กล่าว
"ดี เราจะบุกออกไป ฆ่าพวกกระจอกตำหนักเทียนเฉินให้หมด!"
นักโทษกลุ่มนั้นต่างตะโกนก้อง
"เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง!
เขาดูเหมือนจะเข้าไปในคุกใต้ดินแล้ว!"