"ท่านราชครู พวกเราจะพยายามให้เต็มที่!"
บรรดาผู้บริหารระดับสูงของสำนักชิงหยุนได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย ต่างก็ฮึกเหิม เบิกตาส่อแววร้อนแรง
"เอาล่ะ พวกเจ้ากลับไปจัดการธุระของตนได้แล้ว
เรากลับมาเพราะมีธุระส่วนตัว หากไม่มีเรื่องสำคัญ ก็อย่ามารบกวนเรา"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"เจ้าค่ะ"
เหล่าผู้บริหารระดับสูงรีบรับคำ แล้วพากันถอยออกไป
"เจ้าจงเล่ารายละเอียดทุกอิริยาบถของพี่ชิงลั่วตอนจากไป ให้ข้าฟังอย่างละเอียด"
ครู่ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็พาเด็กหญิงมาถึงถ้ำวิถีที่ซูชิงลั่วเคยปิดด่านฝึกฝน มองสำรวจถ้ำวิถีซึ่งยังคงหลงเหลือกลิ่นอายของซูชิงลั่วอยู่ แล้วเอ่ยกับเด็กหญิง
ก่อนที่ซูชิงลั่วจะจากไป เวลาส่วนใหญ่ของนางใช้อยู่ในถ้ำวิถีแห่งนี้เพื่อปิดด่านฝึกฝน และเมื่อตอนนั้นนางเริ่มมีอาการผิดปกติ ราชันชางหวงก็เป็นคนแรกที่สัมผัสได้จึงมาถึงที่นี่ เห็นกระบวนการทั้งหมดที่นางจากไป
"เจ้าค่ะ"
เด็กหญิงพยักหน้า
นางเดาได้แล้วว่าการกลับมายังดินแดนชางหวงครั้งนี้ของเย่อวิ๋นเฟยมีจุดประสงค์หลักคือการสืบหาเบาะแสของซูชิงลั่ว
จากนั้นเด็กหญิงก็เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในถ้ำวิถีฝึกฝนของซูชิงลั่ว ตั้งแต่อาการผิดปกติเริ่มปรากฏ จนถึงการออกจากถ้ำวิถีไปยังห้วงดาราที่อยู่ใกล้เคียง แล้วจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทั้งในด้านพลังและจิตใจ ตามลำดับเหตุการณ์ ให้เย่อวิ๋นเฟยฟังอย่างละเอียด
"ไปกันเถอะ เราจะไปยังห้วงดารานั้นอีกครั้ง"
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำบอกเล่าของเด็กหญิงจบ ก็จูงมือนางเดินออกจากถ้ำวิถี
อึดใจต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็พาเด็กหญิงมายังห้วงดาราที่ซูชิงลั่วเคยอยู่ตอนที่นางจากไป
ครั้งนั้น ซูชิงลั่วคือในห้วงดาราแห่งนี้เอง ที่ตัวตนของนางเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ต่อมาร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟยก็มาถึงที่นี่ แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งการจากไปของซูชิงลั่วได้