ไม่นานหลังจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นก็เข้าไปในวังหนึ่งในนั้น และได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังดิ้นรนทรมานอยู่อีกตัวหนึ่ง
นี่คือชายหนุ่มผู้มีเขาสองงอกออกมาจากหน้าผาก บนผิวหนังยังสักลวดลายประหลาดมากมาย
"คนเผ่าเทียนหยาง!"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เผ่าเทียนหยางเป็นเผ่าพันธุ์โบราณมาก มีมรดกตกทอดอันยาวนาน ไม่คิดเลยว่าจะมีคนเผ่าเทียนหยางถูกขังอยู่ที่นี่
หลังจากการเจรจาอยู่ครู่หนึ่ง คนเผ่าเทียนหยางผู้นี้ก็หยิบแหวนมิติออกมาสิบกว่าใบมอบให้เย่อวิ๋นเฟย
ในแหวนมิติสิบกว่าใบนี้ ล้วนเต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติต่างๆ นานา
ภายใต้คำชี้แนะของเย่อวิ๋นเฟย ไม่นาน ความทรมานของคนเผ่าเทียนหยางผู้นี้ก็หายไปทั้งหมด
"หนุ่มน้อย เจ้าเป็นศิษย์ของจักรพรรดิกู่หวงหรือ?"
คนเผ่าเทียนหยางผู้นั้นเอ่ยถาม
"ไม่ใช่
ข้าไม่เคยเห็นจักรพรรดิกู่หวงมาก่อนเลย"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายหน้า
"เป็นไปได้อย่างไร?
เจ้าไม่ใช่ศิษย์ของจักรพรรดิกู่หวง ถึงกับไม่เคยเห็นเขาเลยด้วยซ้ำ แต่กลับมีวิธีทำให้ผนึกที่จักรพรรดิกู่หวงวางไว้สงบลงได้!
หนุ่มน้อย เจ้ามีที่มาที่ไปเช่นไรกันแน่?"
คนเผ่าเทียนหยางผู้นั้นตกตะลึงเป็นอย่างมาก
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มบางๆ แล้วจากไปพร้อมกับผู้อาวุโสฮุ่นจากวังนั้น
ต่อจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นก็ตรวจดูวังอื่นๆ ทั้งหมด พบว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นใดที่มีผนึกในกายกำเริบขึ้นมา
"เท่าที่เห็นก็แค่นี้แหละ"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ย
วันนี้ขู่เอาเงินจากสิ่งมีชีวิตสองตัว ผลที่ได้ก็ถือว่าดีไม่น้อย
ต้องรู้ไว้ว่า สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ล้วนเคยเป็นบุคคลสำคัญที่ปราบปรามโลกหนึ่งได้ ทรัพย์สมบัติบนตัวพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นปริมาณหรือคุณภาพ ล้วนน่าดูชมไม่น้อย