จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ร่ายพลังจิตอย่างไร้ขีดจำกัด สังหารสมาชิกของเทพตำหนักสวรรค์ไปทีละหลายสิบคนติดต่อกัน!
เย่อวิ๋นเฟยเริ่มจากสมาชิกที่อ่อนแอกว่าก่อน แทบไม่ต้องออกแรงอะไรก็สังหารพวกเขาได้อย่างง่ายดาย
ตลอดตลอดกระบวนการ เย่อวิ๋นเฟยยืนนิ่งเอามือไพล่หลังอยู่ตรงนั้น ดูเหมือนแม้แต่ปลายนิ้วก็ไม่ได้ขยับ และเหล่าผู้บริหารระดับสูงของเทพตำหนักสวรรค์ก็ไม่รู้สึกถึงความผันผวนของพลังวิญญาณแม้แต่น้อย
“เย่อวิ๋นเฟย เจ้าใช้พลังงานอะไรกันแน่?
เหตุใดข้าถึงไม่อาจสัมผัสถึงการโจมตีของเจ้าได้เลย!”
เจ้าสำนักเทพตำหนักสวรรค์ตกใจและโกรธเคือง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม
พลังจิตนั้นหายากยิ่งนัก ในสามพันโลกใหญ่เล็กแทบไม่มีสิ่งมีชีวิตใดบำเพ็ญพลังจิตขึ้นมาได้
ดังนั้น แม้แต่เจ้าสำนักเทพตำหนักสวรรค์ก็คิดไม่ออกว่าเย่อวิ๋นเฟยใช้พลังงานชนิดใดอยู่
“เจ้าไม่ต้องมายุ่งว่าข้าใช้พลังงานอะไร ตอนนี้เจ้าควรจะห่วงว่าเทพตำหนักสวรรค์ของพวกเจ้าจะผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้หรือไม่มากกว่า
เพียงแต่ว่า ไม่ว่าจะอย่างไร วันนี้ข้าก็จะทำลายเทพตำหนักสวรรค์ให้สิ้นซาก”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็นเยียบ
พลังจิตคือหนึ่งในไพ่ตายที่สำคัญที่สุดของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ แน่นอนว่าเขาไม่ต้องการให้คนมากเกินไปรู้เรื่องนี้
“เย่อวิ๋นเฟย คิดจะทำลายเทพตำหนักสวรรค์ของข้า ไม่ง่ายอย่างที่เจ้าคิดหรอก!”
เจ้าสำนักเทพตำหนักสวรรค์คำรามด้วยความโกรธา
“โจมตีต่อไป!”
เจ้าสำนักเทพตำหนักสวรรค์ตะโกนก้อง
ตูม ๆ ๆ …
เสาแสงพลังงานจากค่ายกลขนาดมหึมาหลายสายพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยไม่ขาดสาย