เถาวัลย์นิรันดร์เป็นวัตถุดิบล้ำค่าธาตุไม้ที่หายากยิ่ง หากแบ่งตามระดับสมุนไพร อย่างน้อยที่สุดก็เทียบเท่าโอสถล้ำค่าขั้นห้า!
อีกทั้งเถาวัลย์นิรันดร์ยังหาได้ยากยิ่ง
ต่อให้มีเงินมากมายก็หาซื้อไม่ได้!
คาดไม่ถึงว่าบรรพบุรุษของชายผู้นี้จะทิ้งเถาวัลย์นิรันดร์ไว้ท่อนหนึ่ง
“ดี
ข้าจะช่วยเจ้าหลอมโอสถ
พลังของเจ้าในตอนนี้คือขั้นก่อปราณปฐพีระดับกลาง
ข้าจะหลอมโอสถให้มากพอ เพื่อให้เจ้าทะลวงสู่ขั้นพลังปราณของเหลวภายในหนึ่งปี
และยังจะหลอมโอสถอีกส่วนหนึ่งเพื่อปรับปรุงพรสวรรค์ด้านวิถีวรยุทธ์ของเจ้าด้วย”
เย่อวิ๋นเฟยเก็บเถาวัลย์นิรันดร์พลางกล่าว
เถาวัลย์นิรันดร์ท่อนนี้มีค่ายิ่งนักสำหรับเย่อวิ๋นเฟย
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงตั้งใจจะช่วยชายผู้นี้หลอมโอสถจำนวนหนึ่ง เพื่อตอบสนองความต้องการของเขา
“ขอบพระคุณปรมาจารย์พสุธาเมฆา!
เมื่อปรมาจารย์ยอมยื่นมือช่วยเหลือ การแก้แค้นของข้าก็มีความหวัง!”
ชายหนุ่มตื่นเต้นยิ่งนัก โขกศีรษะให้เย่อวิ๋นเฟยครั้งแล้วครั้งเล่า
“เจ้าไม่จำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้
ระหว่างเราเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนอย่างยุติธรรมเท่านั้น
จะเรียกว่าใครช่วยใครก็มิได้”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
จากนั้น
เย่อวิ๋นเฟยหาสถานที่เงียบสงบและเริ่มหลอมโอสถ
ครึ่งวันต่อมา
ชายผู้นั้นนำโอสถวิเศษและโอสถเม็ดจำนวนหนึ่งจากไปด้วยความพอใจ
แล้วเย่อวิ๋นเฟยจึงเข้าไปในเทือกเขาร้างไร้ผู้คน หาหุบเขาสงัดแห่งหนึ่ง เข้าสู่หอเงามายา และเริ่มฝึกฝนร่างจักรพรรดิไม้เขียว
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือครั้งหนึ่ง วัตถุดิบล้ำค่าธาตุไม้จำนวนมหาศาลก็พวยพุ่งออกมาแน่นขนัด ลอยวนอยู่รอบกายของเขา
มีจำนวนมากมายเสียจนร่างของเย่อวิ๋นเฟยถูกกลบฝังอยู่ในวัตถุดิบล้ำค่าธาตุไม้เหล่านั้นจนมิด