“ช่วงนี้ตงหวงไม่มีเหตุการณ์อะไรผิดปกติใช่หรือไม่”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถาม
“ไม่มีพะย่ะค่ะ
ช่วงนี้ตงหวงสงบสุขดี
เพียงแต่ไม่กี่วันมานี้มีผู้นำระดับสูงจากหลายสำนักนำของกำนัลมากมายมาเยี่ยมเยียนสำนักจื่อเวยของเรา ข้าคิดว่าคงเป็นเพราะข่าวเรื่องที่ท่านไปสร้างวีรกรรมที่จงถูเสินโจวแพร่กลับมาถึงที่นี่แล้ว”
เจ้าสำนักหลิวครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวขึ้น
“อืม”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
เรื่องวุ่นวายของสำนักเหล่านี้ เย่อวิ๋นเฟยไม่ต้องการเข้าไปยุ่ง
“คุณชายเย่ ข้าขอตัวกลับวัดเทียนหลงโบราณเก่าโบราณแล้ว
ภายภาคหน้าหากคุณชายเย่มีสิ่งใดที่ต้องใช้พวกเราวัดเทียนหลงโบราณเก่าโบราณ เพียงส่งคนมาแจ้งได้เลย”
อาจารย์ใหญ่ลีโม่กล่าวลาเย่อวิ๋นเฟย
คนวัดเทียนหลงโบราณเก่าโบราณมักอยู่อย่างสันโดษ ไม่ชินกับการอยู่ภายนอกนาน ๆ
“ได้”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ถัดมา ผู้คนจากเผ่าปีศาจแดนรกร้างตะวันออกและเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ก็กล่าวลาเย่อวิ๋นเฟยเช่นกัน
“คุณชายเย่ พวกเราเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์วางแผนที่จะตั้งจุดสาขาย่อยทั้งในตงหวงและจงถูเสินโจว เพื่อประกาศแก่ทั่วทวีปหงเหมิงว่า พวกเราเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์จะออกจากเขาอย่างเป็นทางการแล้ว”
บรรพชนคนหนึ่งในเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์กล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“ได้
ภายภาคหน้าเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ต้องการยาเม็ดชนิดใด ก็ตรงไปที่สำนักโอสถของสำนักจื่อเวยเราได้เลย ให้เหล่านักโอสถช่วยปรุงยาให้”
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว
“ขอบคุณคุณชายเย่ยิ่งนัก!”
บรรพชนทั้งห้าของเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ได้ยินดังนั้นก็ดีใจยิ่งนัก
แม้เผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์จะมีกำลังแข็งแกร่ง แต่กลับไม่เข้าใจศาสตร์การปรุงยาแม้แต่น้อย บัดนี้มีช่องทางได้มายาเม็ดเพิ่มขึ้น ย่อมเป็นผลดีต่อการพัฒนาของเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ในภายหน้าเป็นอย่างยิ่ง