ภายนอกแดนชางหวง
ณ มิติหนึ่ง
ผู้เฒ่าผู้ทรงพลังนับสิบ คนนั่งรายล้อมแท่นบูชาโบราณ
แท่นบูชาโบราณนั้นเปล่งประกายแสงเจิดจ้า พ่นอักขระที่เกี่ยวข้องกับกาลเวลาและมิติออกมา แทรกซึมลงสู่ห้วงมิติ
ไม่รู้ว่านานเท่าใด
ทันใดนั้น
ครืน...
แท่นบูชานั้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นภาพลวงตาหนึ่งก็ค่อยๆ รวมตัวอยู่เหนือแท่นบูชา
เนื้อหาของภาพนี้คือท้องฟ้าดวงดาวอันแห้งแล้งและเปล่าเปลี่ยว ถนนหินกรวดโบราณสายหนึ่งทอดยาวอยู่ในหมู่ดวงดาวนี้ ปลายทางของถนนหินกรวดทุกสายนำไปสู่โลกเล็กๆ แห่งหนึ่ง!
ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็คือจักรวาลวุ่นวายที่แตกสลายที่เย่อวิ๋นเฟยและคนอื่นๆ กำลังฝึกฝนอยู่!
"ท่านทั้งหลาย ข่าวดี!"
"ในที่สุดพวกเราก็หาพิกัดมิติของดินแดนทดสอบโบราณนั่นพบแล้ว!"
"ตอนนี้ พวกเราสามารถลองใช้แท่นบูชานี้ลำเลียงข้ามไปได้"
"แท่นบูชานี้เป็นบรรพบุรุษของสำนักว่างคงของพวกเรา นำออกมาจากดินแดนทดสอบนั้นเมื่อหลายปีก่อน มันต้องเชื่อมต่อกับแท่นบูชาแห่งหนึ่งในดินแดนทดสอบโบราณแน่นอน!"
"เพียงแค่พวกเราไปถึงดินแดนทดสอบโบราณนั้น พวกเราก็มีโอกาสเข้าไปยังอีกครึ่งหนึ่งของแดนชางหวงได้แล้ว!"
ผู้เฒ่าร่างสูงผอมราวกับไม้ไผ่คนหนึ่งพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น มือทั้งสองสั่นเทา
"ดีมาก!"
"ผ่านมาอย่างยาวนานถึงเพียงนี้ ไม่คิดว่าในที่สุดพวกเราก็จะได้ก้าวเข้าสู่อีกครึ่งหนึ่งของแดนชางหวงอีกครั้ง"
"ไม่รู้ว่าแผ่นดินเดิมที่ถูกทิ้งร้างเมื่อครั้งนั้น ตอนนี้พัฒนาถึงขั้นใดแล้ว"
ผู้เฒ่าชุดแดงคนหนึ่งกล่าว
"ฮ่าฮ่า..."
"พลังปราณและกฎของแผ่นดินเดิมนั้น ห่างไกลจากแดนชางหวงครึ่งหนึ่งที่พวกเราอาศัยอยู่ในตอนนี้มากนัก ไม่ต้องถามเลย ตอนนี้แผ่นดินเดิมนั้นคงอ่อนแอมากแน่ๆ"