"ซูเฟย ระวัง!"
ผู้อาวุโสสามเห็นดังนั้นก็ร้อนใจ ร่างพลันวาบเข้าปกป้องทันที
ลวี่เที่ยคือผู้เชี่ยวชาญขั้นลิขิตสวรรค์ เขาไม่คิดว่าเย่อวิ๋นเฟยจะต่อกรกับลวี่เที่ยได้
เพียงชั่วขณะนั้นเอง
อสูรกายร่างสีน้ำเงินอ่อนปรากฏตัวขึ้น แผ่หมอกหยินอันหนาทึบ พุ่งเข้าหาลวี่เที่ย
โยวหยิง!
ตูม...
เมื่อโยวหยิงเคลื่อนไหว รอบข้างก็พลันมืดมิด หมอกดำคลุ้งตลบกลืนกินทั่วทั้งวัง อากาศเย็นยะเยือกลดวูบลงราวกับอยู่ในถ้ำน้ำแข็งหมื่นปี ทำให้ทุกคนหนาวสั่นไปทั้งร่าง
"หนาวจริง"
ผู้มีพลังบางคนอดสั่นเทาไม่ได้
ครืน ๆ ๆ...
วินาทีถัดมา โยวหยิงและลวี่เที่ยก็ปะทะกันอย่างดุเดือด
ท่ามกลางหมอกหยินหนาทึบ โยวหยิงตวัดกรงเล็บสีครามคู่ยักษ์ ปะทะกับง้าวศึกในมือลวี่เที่ยดังกร๊งกรั่งไม่ขาดเสียง
"อสูรตัวนั้นอีกแล้ว!"
"มันเป็นของซูเฟยจริง ๆ!"
ผู้อาวุโสสามอดหรี่ตาลงไม่ได้
ก่อนหน้านี้ในสุสาน เขาเคยเห็นโยวหยิงตัวนี้มาแล้ว
"พวกเจ้าสำนักจื่อเวย วันนี้ต้องตายให้หมด!"
ลวี่เที่ยต่อสู้กับโยวหยิงไปกว่าสิบเพลง ถูกบีบให้ถอยร่นไปเรื่อย ๆ ทั้งโกรธทั้งอาย จึงตวาดลั่น
แล้วเขาก็หยิบแผ่นหยกส่งสารออกมาเริ่มส่งข่าวสาร
เขาตั้งใจจะเรียกทัพของราชวงศ์เยี่ยนและสำนักเซิ่งเทียนมา
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดมือ ร่างสูงใหญ่สองร่างปรากฏขึ้น
เป็นหุ่นเชิด!
ตูม! ตูม!
หุ่นเชิดทั้งสองระเบิดพลังกดดันอันน่ากลัว พุ่งเข้าหาลวี่เที่ยพร้อมกัน
หุ่นเชิดทั้งสองมีพลังขั้นลิขิตสวรรค์ขั้นต้น!
ปัง!
ภายใต้การโจมตีร่วมของโยวหยิงและหุ่นเชิดสองตัว ไม่ถึงสองเพลง ลวี่เที่ยก็ถูกกระแทกกระเด็นออกไป เลือดพุ่งออกจากปาก