ณ เวลานี้ กองกำลังฝ่ายสำนักเฮยเสวียนล่มสลายจนไม่เหลือกระดูกสันหลังมานานแล้ว แม้โดยธรรมชาติของกำลังศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายสำนักเฮยเสวียนจะเหนือกว่ากองทัพพันธมิตรมากมาย แต่เย่อวิ๋นเฟยได้อาศัยจังหวะกำจัดเทพแท้ของสำนักเฮยเสวียนไปจำนวนมาก และควบคุมเทพสวรรค์ของสำนักเฮยเสวียนไว้ได้สามคน
ฝ่ายผู้นำระดับสูงของกองทัพพันธมิตรได้รับการปกป้องจากเย่อวิ๋นเฟย จึงแทบไม่บาดเจ็บเสียหายเลย กองทัพพันธมิตรจึงเอาชนะขึ้นมาโดยรวดเร็ว
เย่อวิ๋นเฟยหลั่งเวทชำระวิญญาณอย่างต่อเนื่อง ค่อย ๆ รับเทพแท้และเทพห้วงว่างของสำนักเฮยเสวียนทีละคนสองคนมาเป็นร่างแยกของตน
ไม่นานนัก ภายในฐานที่มั่นของสำนักเฮยเสวียนก็มีเทพแท้และเทพห้วงว่างมากกว่าสองในสามกลายเป็นร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟยไปแล้ว
เช่นนี้แล้ว เย่อวิ๋นเฟยก็เท่ากับควบคุมฐานที่มั่นของสำนักเฮยเสวียนนี้ได้ทั้งหมด
"กล้าเสียจริงๆ ไอ้หนูต่ำต้อย โอหังจะลงมือกับสำนักเฮยเสวียนของพวกเรารึ"
หลังจากควบคุมเทพสวรรค์ทั้งสามของสำนักเฮยเสวียนได้แล้ว เย่อวิ๋นเฟยก็ได้ยินเสียงคำรามแห่งความโกรธดังมาจากโลกหนึ่งภายในฐานที่มั่นของสำนักเฮยเสวียน
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยทะยานแผ่ไปยังโลกนั้นทันที
"ที่แท้ยังมีพวกเฒ่าหัวโบราณตายไม่เป็นซ่องซุกตัวอยู่อีกนี่นา"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเยาะ แล้วร่างหวือหนึ่งก็พุ่งเข้าสู่โลกนั้น
ฮื้อนนน……
ม่านพลังอันเยือกเย็นหลายชั้นผุดขึ้นพร้อมกัน ต้องการขวางไม่ให้เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในโลกนี้ แต่เย่อวิ๋นเฟยเพียงฟาดฝ่ามือเดียว ม่านพลังเหล่านั้นก็แตกกระจายเป็นผุยผง
"ที่นี่คงเป็นดินแดนบรรพชนของสำนักเฮยเสวียน"
เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งก้าวเข้ามาในโลกนี้ ผู้อาวุโสฮุ่นก็เอ่ยขึ้น
โลกนี้เต็มไปด้วยสุสาน สุสานขนาดมหึมาทีละหลังสองหลังทอดยาวไปบนที่ราบกว้างใหญ่ หากมองจากระยะไกลก็ดุจถ้วยทะเลยักษ์คว่ำลงกับพื้นทีละใบสองใบ
ทั่วทั้งโลกเต็มไปด้วยลมมรณะพัดกระหน่ำ และพลังแห่งความตายม้วนคลุ้ง
"ไม่ผิด ที่นี่ต้องเป็นดินแดนบรรพชนของสำนักเฮยเสวียนแน่นอน"
เย่อวิ๋นเฟยแลบรอยยิ้มเยาะ
ทันทีที่ก้าวเข้ามา เย่อวิ๋นเฟยก็เห็นวิญญาณแตกนับไม่ถ้วนแอบซุกตัวอยู่ในความมืดมองดูเขา แทบทุกสุสานมีวิญญาณแตกหนึ่งดวงซ่อนอยู่