ตูม…
วงล้อวงหนึ่งทะยานขึ้นจากแผ่นหลังของเย่อวิ๋นเฟย เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้า
โฮก…
สัตว์เทพเถาเที่ยตัวหนึ่งพุ่งออกจากวงล้อ แหงนหน้าคำรามก้องฟ้า
ฟู่…
เถาเที่ยอ้าปากกว้าง สูดหายใจแรงกล้า ระเบิดพลังดูดมหาศาล
สมบัติที่กองอยู่รอบกายเย่อวิ๋นเฟย ถูกสูบพลังปราณที่แฝงอยู่ออกมาอย่างต่อเนื่อง ไหลเข้าสู่ท้องของเถาเที่ย
ตูม…
ภายใต้การกระตุ้นของเย่อวิ๋นเฟย วงล้อยักษ์นั้นค่อยๆ หมุนไป กลิ่นอายป่าเถื่อนดึกดำบรรพ์ระลอกแล้วระลอกเล่า หลั่งไหลออกจากวงล้อ
ครั้งนี้ เย่อวิ๋นเฟยเตรียมทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรจำนวนมหาศาล เพื่อยกระดับพลังของเถาเที่ยให้สูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด!
กาลเวลาผ่านเลย พลังที่แผ่ออกจากร่างของเถาเที่ยก็ยิ่งเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ
ขณะเดียวกัน ร่างของเถาเที่ยก็ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด
เวลาล่วงไป
โดยไม่รู้ตัว สามเดือนก็ผ่านพ้น
ทรัพยากรที่กองอยู่รอบกายเย่อวิ๋นเฟย เกือบครึ่งถูกดูดแก่นพลังจนหมดสิ้น กลายเป็นเศษซาก
ปริมาตรของเถาเที่ยเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเท่าตัว กลิ่นอายดุจอำนาจแห่งสวรรค์พวยพุ่งออกจากร่างมหึมา
พลังนั้นแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ พลุ่งพล่านถึงเพียงนี้!
โดยเฉพาะปากกว้างใหญ่ มืดดำสนิท ประหนึ่งห้วงเหวไร้ก้นบึ้ง ยังให้ผู้คนใจสั่นหวั่นเกรง
"เถาเที่ยตัวนี้สามารถสังหารผู้อยู่ในขั้นวิญญาณปฐมขั้นปลายได้แล้ว
เพียงแต่ไม่รู้ว่า หากเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นหลอมเทพ จะต้านทานได้นานเท่าใด"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสถึงพลังที่แผ่ออกจากร่างเถาเที่ย รู้สึกพึงพอใจยิ่งนัก