"ดีมาก"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
เมื่อประมุขตระกูลมู่หรงเห็นว่าผู้นำระดับสูงของสำนักต่างๆ ที่มีกำลังพอๆ กับตระกูลมู่หรงต่างก็เรียกเย่อวิ๋นเฟยว่าท่านเจ้าอย่างนอบน้อม ในใจก็เต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
บุคคลระดับสูงคนอื่นๆ ของตระกูลมู่หรงก็รู้สึกตะลึงไม่แพ้กัน
"ช่วงไม่กี่วันมานี้ ศาสนาคังเอี้ยน สำนักควบคุมสัตว์ ตระกูลเจ้า ตระกูลเมิ่ง และตระกูลลวี่ ทั้งห้าตระกูลใหญ่นี้ มีความเคลื่อนไหวอะไรหรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถามขึ้น
"ตระกูลใหญ่ทั้งห้านี้ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ในตอนนี้"
ประมุขตระกูลเมิ่งตอบขึ้นมา
"โอ้? ไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อยเลยหรือ
ตามหลักแล้ว ข้าฆ่าผู้เชี่ยวชาญขั้นปฐมวิถีไปมากมายขนาดนั้น พวกเขาควรจะโกรธแค้นและคิดแก้แค้นอย่างบ้าคลั่งสิ"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
"นายท่าน ไม่กี่วันมานี้ จู่ๆ ก็มีผู้คนจากแดนศพจำนวนมากปรากฏตัวขึ้นที่ตงหวง (แดนตะวันออก)
โดยเฉพาะตระกูลเจ้า ตระกูลเมิ่ง และตระกูลลวี่ ทั้งสามตระกูลใหญ่ ต่างก็มีข่าวลือว่าติดต่อกับแดนศพอย่างใกล้ชิดมาก
อีกทั้งยังมีสำนักเล็กๆ ระดับสองสามแห่ง ถูกทำลายสิ้นซากในคืนเดียว และผู้คนของสำนักเหล่านั้นก็ไม่เห็นทั้งศพทั้งคน มีแต่ความผิดปกติลึกลับ
มีตำนานเล่าขานว่า สำนักเหล่านี้ถูกแดนศพทำลาย และศพเหล่านั้นอาจถูกแดนศพรวบรวมไปแล้ว
ดังนั้น ตอนนี้ทั่วทั้งตงหวงจึงมีหลายสำนักที่ต่างหวาดกลัว เกรงว่าแดนศพจะลงมือกับพวกเขา"
จู่ๆ ประมุขสำนักชิงเยว่ก็เอ่ยขึ้นมา
"โอ้?
จู่ๆ ก็มีผู้คนจากแดนศพจำนวนมากปรากฏตัวที่ตงหวง?"