ภายในวังกว้างใหญ่ไพศาล ดูเงียบเหงาว่างเปล่า
ตรงกลางมีแท่นบูชาแห่งหนึ่ง
ชายชราคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างแท่นบูชา
วูบ...
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยและหยางเสี่ยวหู่เดินเข้าไปในวัง สายตาอันคมกริบสองสายของชายชราก็จ้องมาทันที
“ท่านผู้อาวุโส พวกเราอยากไปดาวสองภพ”
หยางเสี่ยวหู่หยิบป้ายอาญาสิทธิ์สีเหลืองออกมาหนึ่งอัน เดินเข้าไปยื่นให้ชายชรา
ดาวสองภพเป็นดาวที่รกร้างไร้ผู้คนในทะเลดาวเทียนหลัว
สำนักงานใหญ่ตระกูลเหมียวอยู่ใกล้กับดาวสองภพ!
“พูดมา!
เมื่อสามวันก่อน มีคนเข้าไปในรอยแยกมิติใกล้ดาวดวงนี้ พวกเจ้าใช่หรือไม่!”
ชายชราไม่ได้รับป้ายอาญาสิทธิ์ แต่กลับปล่อยแรงกดดันพลังวิญญาณอันทรงพลังออกมาอย่างกะทันหัน ประดุจคลื่นยักษ์อัดเข้าหาหยางเสี่ยวหู่และเย่อวิ๋นเฟย
นี่คือผู้แข็งแกร่งขั้นหายนะสวรรค์ขั้นต้น!
กร๊อบแกร๊บ...
ฝีเท้าหยางเสี่ยวหู่หยุดชะงัก ร่างราวกับแบกภูเขาเอาไว้ เอวค่อยๆ ก้มลง
สายตาเย่อวิ๋นเฟยเย็นชาลง จ้องไปที่ชายชราคนนั้น
ร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยครอบครองพลังห้าอสรพิษ เมื่อเผชิญกับแรงกดดันพลังของขั้นหายนะสวรรค์ขั้นต้น ก็ไม่รู้สึกอะไรเลย
ยิ่งไปกว่านั้น แม้เย่อวิ๋นเฟยจะเป็นเพียงขั้นกลางสะพานดาว แต่พลังวิญญาณโดยรวม กลับหนาแน่นกว่าหยางเสี่ยวหู่ที่ขั้นต้นเปิดทะเลเสียอีก
“มีพิรุธจริงๆ!
เจ้าหนุ่ม เจ้าอยู่สำนักไหน?
จงบอกที่มาที่ไปให้ชัดเจน ถึงจะใช้ค่ายกลโอนย้ายนี้ได้”
สายตาชายชราจ้องมองเย่อวิ๋นเฟยอย่างพิจารณา
เมื่อสามวันก่อน เขาเผอิญเห็นมีคนเดินเข้าไปในรอยแยกมิติใกล้ดาวดวงนี้ ก็เลยครุ่นคิดเรื่องนี้มาตลอด อยากรู้ให้กระจ่าง
ตอนนี้ เขาพบว่าหนุ่มน้อยตรงหน้านี้มีพิรุธมาก!
“ท่านผู้อาวุโส ข้ามีป้ายอาญาสิทธิ์ครับ”
หยางเสี่ยวหู่รีบยกป้ายอาญาสิทธิ์สีเหลืองในมือขึ้น
“เจ้ามี แต่เขามีหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้มีป้ายอาญาสิทธิ์ ข้าก็มีสิทธิ์สอบถามที่มาที่ไปของพวกเจ้าให้ชัดเจน”
ชายชราหัวเราะเย็น
“พี่ใหญ่...”
หยางเสี่ยวหู่มองไปทางเย่อวิ๋นเฟย
“ไม่ต้องพูดมากกับเขา”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
“เจ้าหนุ่ม เจ้า...”
สีหน้าชายชราหมองคล้ำ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ
ครืนๆ...
วินาทีถัดมา แขนยักษ์ก็ปรากฏขึ้นอย่างไม่คาดฝัน คว้าตัวชายชราคนนั้นไว้ในกำมือ