ในขณะนี้ ณ จุดหนึ่งไกลออกไป ท่ามกลางสายลมบ้าหมุนที่พล่านอยู่ทั่วทุกทิศ มีเงาดำจางๆ ที่แลบๆ ลับๆ ลอยอยู่ท่ามกลางพายุทอร์นาโดยักษ์ลูกหนึ่ง
ถึงแม้พายุทอร์นาโดนั้นจะหมุนเวียนอย่างเร็วจี๋ และเคลื่อนที่ไปไม่หยุด แต่เงาดำนั้นกลับไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย ลอยนิ่งอยู่ ณ ที่นั้น แม้แต่ครึ่งก้าวก็ไม่ได้ขยับ
เงาดำนี้จ้องมองเย่อวิ๋นเฟยที่นั่งอยู่หน้าจารึกหักไกลออกไปมาโดยตลอด ก่อนหน้านี้เขาอยู่ใกล้กับเย่อวิ๋นเฟยมากกว่านี้ แต่เพราะเย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาพลังจิตใจโจมตีเขาต่อเนื่อง เขาจึงต้องถอยห่างออกมาเรื่อยๆ จนถอยมาถึงที่แห่งนี้ แล้วแอบซ่อนตัวอยู่ในพายุทอร์นาโด มองดูเย่อวิ๋นเฟยจากระยะไกล
ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง เงาดำก็หันตัวไปทางอื่นอย่างกะทันหัน ทางนั้นมีฝูงสังขารกลุ่มหนึ่งกำลังฝ่าสายลมบ้าเดินมาอย่างช้าๆ เข้าใกล้ตำแหน่งที่เย่อวิ๋นเฟยอยู่มากขึ้นเรื่อยๆ
ขณะนี้ฝ่ายผู้พิทักษ์ แดนดาบ และศาสถานอักขระ ผู้แข็งแกร่งของสามอำนาจใหญ่ได้เดินท่ามกลางสายลมบ้ามาระยะหนึ่งแล้ว
พวกเขาเดินไปพร้อมกับสังเกตและสำรวจรับรู้ไปด้วย แต่จนถึงตอนนี้ นอกจากสายลมบ้าที่หมุนวนรอบกาย และพายุทอร์นาโดยักษ์ลูกแล้วลูกเล่า พวกเขาก็ไม่พบอะไรเลย
บางคนเริ่มท้อแท้ใจขึ้นมาบ้างแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดทางพวกเขาต้องใช้วิธีการนานัปการต่อสู้กับสายลมบ้าและพายุทอร์นาโดที่พุ่งเข้ามาไม่หยุด ตลอดเวลาเปี่ยมด้วยความเสี่ยงอันตราย
แม้ผู้แข็งแกร่งของสามอำนาจนี้จะเก่งกาจกันทุกคน และล้วนมาเตรียมตัวมาอย่างดี แต่ขนาดและพลังของสายลมบ้าเหล่านี้ช่างน่าสะพรึงเกินคาด รอบกายทุกขณะมีสายลมบ้าไม่รู้จบ และพายุทอร์นาโดยักษ์ลูกแล้วลูกเล่าพุ่งโจมตีมาไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับจะไม่หยุดตลอดกาล ยิ่งเวลาผ่านไปนาน คนของสามอำนาจต่างก็เริ่มล้าทั้งกายและจิตกันทั้งคน
"เดินท่ามกลางสายลมบ้าแบบนี้ช่างลำบากยิ่ง ตอนนี้พวกเรายังต้านทานการโจมตีของสายลมบ้าเหล่านี้ไหวอยู่ชั่วคราว แต่ถ้าเวลานานเข้า พวกเราอาจจะรับไม่ไหว ตอนนั้นปัญหาใหญ่แน่"
ผู้แข็งแกร่งของฝ่ายผู้พิทักษ์คนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น
"ใช่แล้ว ตอนนี้ข้าเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าแล้ว ไม่รู้ว่าจะทนต่อไปได้อีกนานแค่ไหน"