เย่อวิ๋นเฟยสำรวจวังตรงหน้า รูปทรงเก่าแก่ เห็นได้ชัดว่าผ่านกาลเวลาอันยาวนาน แต่ยังคงแข็งแรงมั่นคง
"เราเข้าไป!"
เย่อวิ๋นเฟยรับรู้สึกได้ว่าไม่มีค่ายกล จึงผลักประตูวังโดยตรง แล้วเดินเข้าไปข้างใน
หูเมี่ยว หวงซาง และหนอนไหมมังกรเขาทอง ก็รีบตามเข้าไปด้วย
ในเวลาเดียวกัน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นทะลวงช่องทั้งเจ็ดคนและผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มคนอื่น ๆ ยังคงเก็บสมุนไพรขั้นวิญญาณที่เหลืออยู่ในสวนยา
แม้ว่าสมุนไพรขั้นวิญญาณที่เหลือเหล่านี้ จะเป็นชั้นหนึ่งถึงชั้นสามเท่านั้น แต่แม้แต่สมุนไพรขั้นวิญญาณชั้นหนึ่งเพียงต้นเดียว ถ้าออกไปข้างนอกก็มีมูลค่ามหาศาล ดังนั้นผู้ฝึกยุทธ์เหล่านั้นเมื่อเห็นสมุนไพรขั้นวิญญาณเหล่านี้ ก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ แย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่ง
คำราม...
งูเขายักษ์สี่ตัวและแมงป่องปีศาจหน้าดำกว่าร้อยตัว เห็นสมุนไพรเต็มสวนถูกเก็บจนเกือบหมด ต่างโกรธแค้นสุดขีด เริ่มไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น บ้าคลั่งโจมตีผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มที่กำลังเก็บสมุนไพร
อ๊ากกก...
ผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มหลายคนถูกงูเขายักษ์สี่ตัวกลืนเข้าไปในท้อง ส่งเสียงร้องอย่างทุกข์ทรมานก่อนตาย
"สัตว์เดรัจฉาน! ร่วมมือกัน ฆ่ามันให้หมด!"
ผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มบางคนตะโกนด้วยความโกรธ
"ไม่!"
"พวกเราไม่จำเป็นต้องเสียเวลาที่นี่ เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในวังนั้นแล้ว เราจะปล่อยให้เขาได้โอกาสในนั้นก่อนไม่ได้!"
"และสมุนไพรขั้นวิญญาณส่วนใหญ่ในสวนยานี้ก็อยู่ที่เขา เราต้องแย่งกลับมาให้ได้!"
"เรารีบเข้าไปในวังนั้นกันเถอะ!"
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นทะลวงช่องคนหนึ่งเอ่ยขึ้น