ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นก็ก้าวเข้าสู่เขตหมอกหนาทึบเบื้องหน้า
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ทันทีว่ามีกฎแห่งมิติลึกลับบางอย่างกำลังตัดขาดการรับรู้ของพลังวิญญาณของเขา ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่รุกรานเข้าไปในทะเลวิญญาณของเขา แต่กลับพยายามทำให้ร่างวิญญาณของเขาหลงผิด
"ช่างเป็นกฎแห่งภาพมายาที่แยบคายยิ่งนัก!"
หูเมี่ยวเอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ หูเมี่ยวส่วนใหญ่ก็ใช้เวลาอยู่ในหอเงามายาเพื่อฝึกฝน
เนื่องจากเวลาในหอเงามายานั้นเพียงพอมาก ตอนนี้พลังของหูเมี่ยวจึงไม่เลวเลย และได้บรรลุถึงขั้นวิสัยฟ้าสมบูรณ์ไร้ที่ติแล้ว
ใกล้จะเป็นกึ่งจักรพรรดิแล้ว!
เพราะเผ่าพันธุ์หูเมี่ยวโบราณนั้นเชี่ยวชาญด้านวิชาภาพมายา ตอนนี้วิชาภาพมายาของหูเมี่ยวจึงสามารถใช้จัดการกึ่งจักรพรรดิได้แล้ว!
หูเมี่ยวปรากฏตัวขึ้นข้างกายเย่อวิ๋นเฟย สัมผัสได้ถึงกฎแห่งภาพมายาที่ซ่อนอยู่ในหมอกหนาโดยรอบ รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
"นายท่าน ในเขตหมอกหนานี้แฝงไว้ด้วยกฎแห่งภาพมายาอันแยบคายยิ่ง หากข้าได้พินิจพิเคราะห์ที่นี่สักช่วงเวลาหนึ่ง คงเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการฝึกฝนของข้า"
หูเมี่ยวกล่าว
"ไม่รู้ว่าที่นี่จะมีอันตรายหรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจความหมายของหูเมี่ยว เขามองสำรวจหมอกหนาที่ดูเหมือนไร้ขอบเขตโดยรอบ แววตาค่อนข้างเป็นกังวล
เขตหมอกหนานี้มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล ถึงกับที่พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยไม่อาจสัมผัสถึงจุดสิ้นสุดได้เลย
"นายท่าน ไม่ต้องกลัว
ข้ารู้สึกที่นี่เหมือนปลาได้น้ำ สภาพแวดล้อมเช่นนี้เหมาะกับข้าอย่างยิ่ง"