ครั้งนี้ที่ไปแดนหงเหมิง เย่อวิ๋นเฟยพาหูเมี่ยว หวงซาง และหนอนไหมมังกรเขาทอง รวมถึงมนุษย์มารน้ำแข็งไปด้วย
แน่นอน ว่าที่ผู้อาวุโสฮุ่นเฝ้าอยู่ในหอเทียนเต้าตลอด ก็ตามเย่อวิ๋นเฟยไปด้วยกัน
“ลุง ท่านจะจากแดนชางหวงแล้วหรือขอรับ?
แต่ข้าน้อยไม่อยากให้ท่านไปเลย
พอท่านไปแล้ว ในโลกนี้ ข้าน้อยหาคนพูดคุยด้วยก็ยังไม่มี”
ระหว่างทางไปยังสำนักงานใหญ่สุสานสวรรค์อำพราง เด็กหญิงตัวน้อยเกาะแขนเย่อวิ๋นเฟยไว้ แววตาเต็มไปด้วยความอาลัย
ช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกันมา ในใจนางได้ถือว่าเย่อวิ๋นเฟยเป็นคนที่ไว้ใจที่สุดไปแล้ว
การได้อยู่กับเย่อวิ๋นเฟย คือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในความทรงจำของนาง
ตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยกำลังจะจากไป นางย่อมอาลัยยิ่งนัก
“อย่างนี้เถอะ ลุงจะทิ้งร่างแยกไว้เป็นเพื่อนเจ้า
เจ้าจะได้มีโอกาสพูดคุยกับลุงบ่อย ๆ
อีกอย่าง หากมีคนร้ายมา ร่างแยกของลุงนี้ก็จะได้อยู่เคียงข้างเจ้าต่อสู้ด้วย
ร่างหลักของลุงยังไงก็ต้องกลับมาอยู่ดี
เพราะแดนชางหวงคือบ้านเกิดของลุง ที่นี่มีบิดามารดา ญาติพี่น้อง มิตรสหาย และยังมีเจ้าอีกด้วย”
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น
“อย่างนี้หรือ ก็ได้ขอรับ ถ้าอย่างนั้นลุงก็ทิ้งร่างแยกไว้เป็นเพื่อนข้าน้อยเถิด”
เด็กหญิงตัวน้อยคิดอยู่นิดหน่อยแล้วพยักหน้าตอบ
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงใช้เคล็ดลับปั้นร่างแยกขึ้นมาหนึ่งร่างทันที
ร่างแยกนี้มีทุกความทรงจำของเย่อวิ๋นเฟย อีกทั้งยังมีกำลังถึงสี่ส่วนของร่างหลักอีกด้วย
แม้จะมีเพียงสี่ส่วนของร่างหลัก แต่หากร่างแยกนี้อยู่กับเด็กหญิงตัวน้อย และยืมพลังต้นกำเนิดของแดนชางหวงมาใช้ ก็สามารถปลดปล่อยพลังต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ได้