"ข้าชื่อซูเฟย"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ โดยนำแซ่ของซูชิงลั่วมารวมกับชื่อของตน ตั้งเป็นชื่อนี้ขึ้นมา
ไม่นานนัก ข่าวหนึ่งก็แพร่สะพัดไปทั่วสำนักจื่อเวย
ชายหนุ่มนอกเผ่าที่ชื่อซูเฟย กลายเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักจื่อเวย!
การตัดสินใจครั้งนี้ประกาศโดยเจ้าสำนักโดยตรง!
ทั่วทั้งสำนักจื่อเวยแตกตื่น โวยวาย เสียงคัดค้านดังขึ้นไม่ขาดสาย
เพราะในสายตาของศิษย์ทั้งหลายในสำนักจื่อเวย ตำแหน่งศิษย์พี่ใหญ่จะต้องมาจากศิษย์ภายในสำนักเท่านั้น และต้องเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์โดดเด่น พลังแข็งแกร่ง หรือเป็นศิษย์แกนกลางที่ทำคุณงามความดีใหญ่หลวงให้สำนัก จึงจะมีสิทธิ์เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของเหล่าศิษย์ได้
ศิษย์ของสำนักจื่อเวยแบ่งออกเป็นสามระดับ ได้แก่ ศิษย์สายนอก ศิษย์สายใน และศิษย์แกนกลาง
ศิษย์หนึ่งคนจะเลื่อนจากศิษย์สายนอกเป็นศิษย์สายใน และจากศิษย์สายในเป็นศิษย์แกนกลาง ต้องผ่านการบำเพ็ญและการต่อสู้ดิ้นรนอันแสนลำบากมากเพียงใด
ส่วนการที่จะเป็นศิษย์พี่ใหญ่จากศิษย์แกนกลางนั้น ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีก
เมื่อเป็นศิษย์พี่ใหญ่แล้ว จะได้รับวิชาจากเจ้าสำนักและผู้อาวุโสทั้งหกโดยตรง มีโอกาสได้สัมผัสวิชาแกนกลางที่สุดของสำนักจื่อเวย และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ศิษย์พี่ใหญ่นั้นมีโอกาสอย่างยิ่งที่จะได้เป็นเจ้าสำนักคนต่อไป!
จึงพอจะนึกออกว่า ตำแหน่งศิษย์พี่ใหญ่นี้ ในสายตาของเหล่าศิษย์สำนักจื่อเวยนั้น ศักดิ์สิทธิ์และเย้ายวนเพียงใด
ด้วยเหตุนี้ เมื่อรู้ว่าชายหนุ่มนอกเผ่ากลายเป็นศิษย์พี่ใหญ่ แทบทุกคนจึงคัดค้าน โดยเฉพาะศิษย์ที่เก่งกาจเหล่านั้น ยิ่งออกมาคัดค้านอย่างเปิดเผย!
"ได้ยินว่าไอ้หนุ่มนั่นวันนั้นบุกตรงจากนอกประตูสำนัก เข้ามาทางสำนักจื่อเวยของเรา สุดท้ายถึงกับทำให้เจ้าสำนักและผู้อาวุโสทั้งหกต้องออกมา ไม่มีมารยาทป่าเถื่อนยิ่งนัก!"
