จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยได้ส่งแขนยักษ์และผู้อาวุโสฮุ่นเข้าไปในหอเงามายา แล้วกลับมายังยอดเขาของตน เข้าไปในห้องลับ
"ท่านผู้อาวุโส ท่านต้องการจะพูดอะไรกับข้า?"
เย่อวิ๋นเฟยส่งแขนยักษ์ออกมา ให้ลอยอยู่ในห้องลับ แล้วถามเขาว่า
"ข้ารู้สึกว่า หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ศัตรูของข้าอาจจะพบที่อยู่ของข้าได้ในไม่ช้า
ช่วงที่ผ่านมา ข้าออกโรงต่อสู้บ่อยเกินไป และได้ใช้วิชาและเคล็ดลับบางอย่างที่ข้าเคยถนัด หากเรื่องนี้เล็ดลอดไปถึงหูศัตรูของข้า พวกมันจะต้องเดาได้แน่ว่าข้าคือใคร
ดังนั้น เจ้าต้องรีบหาเวลาไปฟื้นฟูพลังส่วนอื่น ๆ ของร่างกายข้าให้เร็วที่สุด
ตราบใดที่ข้ากลับสู่จุดสูงสุดดังเช่นในอดีต จักรวาลนี้ ข้าไม่เกรงกลัวผู้ใดทั้งสิ้น!
แต่ ณ ตอนนี้ หากศัตรูของข้าพบตัวข้าเข้า สถานการณ์จะเลวร้ายอย่างยิ่ง"
แขนยักษ์กล่าว
"ได้ เจ้าวางใจเถิด ข้าจะรีบหาเวลาว่างไปช่วยท่านฟื้นฟูพลังส่วนอื่น ๆ ของร่างกายให้โดยเร็วที่สุด"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ด้วยนิสัยของเย่อวิ๋นเฟย เมื่อได้รับปากกับใครแล้ว ย่อมต้องทำให้สำเร็จ
"ท่านผู้อาวุโสฮุ่น ท่านมีอะไรจะพูดกับข้า?"
เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในหอเงามายา พาผู้อาวุโสฮุ่นไปยังสถานที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง แล้วเอ่ยถาม
เย่อวิ๋นเฟยเก็บงำตัวตนของผู้อาวุโสฮุ่นเป็นความลับมาโดยตลอด ถึงกับไม่บอกแม้แต่แขนยักษ์
เพราะผู้อาวุโสฮุ่นออกมาจากหอเทียนเต้า (หอเต๋าสวรรค์)!
พอนึกภาพออกว่า หากตัวตนของผู้อาวุโสฮุ่นรั่วไหลออกไป มีคนรู้ว่าหอเทียนเต้าอยู่กับเย่อวิ๋นเฟย แล้วจะต้องมีกองกำลังและสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนบ้าคลั่งแย่งชิงมันแน่นอน
"ช่วงนี้ มีคนแปลกหน้าเข้ามาใกล้เขตสำนักชิงยวินเป็นระยะ ๆ ราวกับกำลังหาอะไรบางอย่าง