ดวงตาเทพระหว่างคิ้วของเย่อวิ๋นเฟยพลันร้อนวูบขึ้นทันที ในเวลาเดียวกันป้ายคำสั่งเคลื่อนย้ายที่ติดกายเย่อวิ๋นเฟยก็เกิดการตอบสนองเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าตำหนิวิญญาณของกระบี่เฒ่าที่สิงอยู่ในยาวด้ามกระบี่เล่มหนึ่งบนกายเย่อวิ๋นเฟยก็ฟื้นคืนขึ้นมาในพริบตา
ความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้ใจของเย่อวิ๋นเฟยสงบลงมากขึ้นทันที เขารู้ว่าตนมีวิธีการหลากหลายที่จะต้านแรงดูดของจักรหินสีขาวนั้น
แต่ก็ในชั่วขณะนั้นเอง ป้ายหนึ่งบนกายของเย่อวิ๋นเฟยพลันเปล่งรัศมีสีขาวม้วนไหลออกมาไม่สิ้นสุด
รัศมีสีขาวเหล่านั้นโอบล้อมร่างของเย่อวิ๋นเฟยไว้ จักรหินสีขาวดูเหมือนจะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นแรงดูดอันทรงพลังที่มุ่งเป้าไปที่เย่อวิ๋นเฟยก็หายสาบสูญไปในพริบตา
"มันคือป้ายคำสั่งแห่งวังวัฏสงสาร"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวออกมาด้วยความดีใจ
เย่อวิ๋นเฟยพกป้ายวัฏสงสารที่วังวัฏสงสารเคยมอบให้เขาเมื่อครั้งอดีตติดตัวอยู่เสมอ และตามคำบอกของเหล่าผู้อาวุโสแห่งวังวัฏสงสาร ป้ายนี้เป็นสิ่งที่สืบทอดกันมาแต่ยุคโบราณของวังวัฏสงสาร เมื่อครู่ก็คือป้ายวัฏสงสารนี่เองที่ช่วยเย่อวิ๋นเฟยละลายแรงดูดของจักรหินสีขาวนั้น
เมื่อป้ายวัฏสงสารบนกายเย่อวิ๋นเฟยเปล่งรัศมีสีขาวขึ้น ชายชราผมขาวแห่งสายสืบวงล้อก็ร้องฮึดด้วยความสงสัย หันศีรษะมองมายังตำแหน่งของเย่อวิ๋นเฟย แล้วแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา
พร้อมกันนั้น ผู้เข้มแข็งแห่งสายสืบวงล้ออีกสองคนที่กำลังขวางกั้นกำลังของเหล่าอำนาจใหญ่ทั้งหลายเอาไว้ ก็หันไปมองตำแหน่งของเย่อวิ๋นเฟยหนึ่งครั้งเช่นกัน แล้วจึงไม่เอาใจใส่ทิศทางที่เย่อวิ๋นเฟยอยู่อีกต่อไป
เมื่อพบว่าแรงดูดของจักรหินสีขาวหายไปแล้ว เย่อวิ๋นเฟยยิ่งดีใจนัก รีบเคลื่อนกายอ้อมวนไปข้างหน้าทันที
ขณะนี้ชายชราผมขาวแห่งสายวัฏสงสารกับสิ่งมีชีวิตอันลี้ลับของมหาปรโลกที่ถือกระบอกไม้ยาวลายดำขาวยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด
เย่อวิ๋นเฟยมิได้เข้าใกล้จุดที่ทั้งสองต่อสู้กัน แต่อ้อมวนเป็นวงกว้างเกือบครึ่งวงกลม แล้วก้าวเข้าสู่หมอกสีขาวเบื้องหน้า
ภายในหมอกสีขาวนี้ ทายาทวัฏสงสารกับกำลังของมหาแดนหยินก็ปะทะกันอย่างดุเดือดเช่นกัน