"ถ้าอย่างนั้น พวกเราไม่ทันได้ออกไปข้างนอกตอนนี้เลยหรือ อยู่ในทะเลหวงกู่แห่งนี้ ข้ารู้สึกไม่สบายใจอยู่ตลอด
สถานที่นี้ช่างเลวทรามนัก ตัวมันเองคือสุสานที่ใช้ฝังศพผู้ตายโดยเฉพาะ แถมภายในยังมีสิ่งอันตรายมากมายหลงอยู่
เมื่อพลังของเจ้าบัดนี้สู้เทพบิดรของฝ่ายผู้พิทักษ์ข้างนอกได้แล้ว บุกออกไปให้สิ้นซากก็จบแล้วไม่ใช่หรือ"
มังกรหนอนด้ามทองเอ่ยขึ้นทันที
"แต่พอพวกเราออกไปแล้ว ก็จะต้องเผชิญศัตรูที่มากขึ้นไปอีก เพราะเมื่อแม่มดเฒ่าแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์รู้ว่าข้ายังมีชีวิตอยู่และออกจากทะเลหวงกู่ไปได้ นางแน่นอนว่าจะคำนวณการณ์ข้าขึ้นทันที จากนั้นก็จะเป็นการไล่ล่าไม่รู้จบ"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มขื่น
"ใช่ แม้เจ้าจะเอาชนะเทพสวรรค์ของฝ่ายผู้พิทักษ์ที่ยืนเฝ้าอยู่นอกทะเลหวงกู่ได้ แต่เมื่อแม่มดเฒ่าได้รับข่าว เขาย่อมคำนวณการณ์ตามรอยเจ้าขึ้นใหม่อีกครั้ง แล้วส่งผู้เชี่ยวชาญมากขึ้นมาไล่ล่า
เจ้ากับฝ่ายผู้พิทักษ์อยู่ในสภาพที่ไม่ตายไม่เลิกรากันแล้ว"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
"ดังนั้นข้าจึงต้องยกพลังให้สูงขึ้นอีกก่อน พอข้ามีพลังเพียงพอ พอออกไปข้างนอก ก็จะไม่ใช่ฝ่ายผู้พิทักษ์ไล่ล่าข้าอีกต่อไป แต่จะเป็นข้าที่ไล่ล่าพวกมันแทน"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยมองออกไปนอกทะเลหวงกู่ เอ่ยเสียงเย็นชา
จะว่าไปช่วงเวลานี้เย่อวิ๋นเฟยตกอยู่ในสภาพถูกไล่ล่าตลอด ภายนอกถูกเทพสวรรค์แห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ไล่ล่า พอเข้ามาในทะเลหวงกู่ก็ต้องหนีหลบไปทุกทิศ ไม่มีวันสงบสุข
จนบัดนี้ยังต้องกังวลว่าดวงวิญญาณสยองบนเกาะฝังเทพนั้นจะตามมาหาหรือไม่ ทั้งหมดนี้ต้นเหตุก็คือฝ่ายผู้พิทักษ์ หรือพูดให้ถูกก็คือแม่มดเฒ่าแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์นั่นเอง
"เฒ่าหัวงู รอเอาเถอะ สักวันหนึ่งข้าจะตามไปทวงบัญชีกับเจ้าให้ได้"
พอนึกถึงแม่มดเฒ่านั้น เย่อวิ๋นเฟยก็เอ่ยด้วยความเจ็บแค้นขบฟัน
"ตอนนี้สิ่งที่ข้ากังวลคือกองทัพพันธมิตรแห่งห้วงว่างที่หกเป็นอย่างไรบ้าง และกองทัพของฝ่ายผู้พิทักษ์จะกลับคืนสู่ห้วงที่แปดเมื่อไร
ข้าคาดว่าคงไม่ช้าเกินไป"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้นทันที
"ใช่ ดังนั้นข้าต้องรีบเร่งเวลาให้มาก"