"สามราชันอสูร ตอนนี้พวกเราจะทำเช่นไร?
ยังจะไปตามหาเย่อวิ๋นเฟยอีกหรือไม่?"
จนกระทั่งผ่านไปครู่ใหญ่ ปีศาจเฒ่าตนหนึ่งจึงเอ่ยปาก มองไปยังสามราชันอสูรแล้วถาม
"พวกเราอย่าเพิ่งผลีผลามไปก่อน หาที่ซ่อนตัวไว้ รอคอยจังหวะค่อยลงมือ
เย่อวิ๋นเฟยสังหารผู้แข็งแกร่งขั้นระดับจักรพรรดิไปสิบคน หน่วยอำนาจเบื้องหลังของผู้แข็งแกร่งขั้นระดับจักรพรรดิทั้งสิบคนนั้น คงไม่ยอมล่าถอยง่าย ๆ"
ครู่หนึ่ง ราชันอสูรไป๋กู่จึงกล่าวช้า ๆ
"ใช่แล้ว คงทำได้เพียงเท่านี้
ตอนนี้พวกเราอย่าเพิ่งไปหาเรื่องเย่อวิ๋นเฟยโดยง่าย"
ราชันอสูรอู๋เชวี่ยพยักหน้าเห็นด้วย
ส่วนราชันอสูรอ้าวเยวี่ยนั้นโกรธจนใบหน้าบิดเบี้ยว ไม่ยินยอมอย่างยิ่ง
ทว่า ตอนนี้เขาไม่มีความมั่นใจที่จะไปประมือกับเย่อวิ๋นเฟย
ต้องรู้ว่า ปีศาจเฒ่าทั้งหกตนนี้เพิ่งทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับจักรพรรดิขั้นต้นได้ไม่นาน
ขณะที่ผู้แข็งแกร่งขั้นระดับจักรพรรดิทั้งสิบที่ถูกเย่อวิ๋นเฟยสังหารนั้น แทบทุกคนล้วนเป็นระดับจักรพรรดิขั้นต้นรุ่นเก๋า รากฐานลึกซึ้ง
เมื่อเทียบกันแล้ว พลังของปีศาจเฒ่าทั้งหกตนนี้เทียบผู้แข็งแกร่งขั้นระดับจักรพรรดิทั้งสิบนั้นไม่ได้เลย!
"เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราหาที่ซ่อนตัวอันมิดชิดก่อน แล้วแฝงกายรอไว้"
จอมวางแผนเทียนกู่กล่าว
"ดี"
ปีศาจเฒ่าอีกห้าตนล้วนพยักหน้า
ภายในหอเงามายา หนึ่งเดือนผ่านไป
เย่อวิ๋นเฟยมาอยู่เบื้องหน้าอาจารย์ใหญ่ซือหม่าและอีกสี่คน
"ดีแล้ว ตอนนี้ข้าจะให้โอสถบางส่วนแก่พวกเจ้า พวกเจ้าจงเริ่มปะทะระดับจักรพรรดิเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยหยิบขวดหยกห้าขวดออกมา มอบให้อาจารย์ใหญ่ซือหม่าและคนอื่น ๆ คนละขวด
"ได้"
อาจารย์ใหญ่ซือหม่าและอีกสี่คนรับขวดหยกไป ล้วนตื่นเต้นยิ่งนัก
จากนั้น อาจารย์ใหญ่ซือหม่าและคนอื่น ๆ ต่างแยกย้ายกันหาที่ นั่งขัดสมาธิลง หยิบโอสถหนึ่งเม็ดจากขวดหยกออกมากลืนกิน