จากนั้น ผู้ฝึกยุทธ์ผู้นี้ก็ร้องขอชีวิตไปพร้อมกับควักเอาของบนตัวออกมาวางไว้ตรงหน้าหมดสิ้น
รวมแล้วมีแหวนมิติอยู่กว่าสิบวง
ฉัวะ!
จินเจียวมู่ซาน (หนอนไหมมังกรเขาทอง) พุ่งเข้าไป เก็บแหวนมิติทั้งหมดนั้นไว้
"ข้าก็ยอมมอบทุกสิ่งที่มีเหมือนกัน!"
มีคนออกนำ คนอื่นๆ ก็พากันเลือกที่จะมอบทุกอย่างบนตัวออกมาหมดเช่นกัน
"เย่อวิ๋นเฟย พวกเรามอบทุกสิ่งออกไปแล้ว เจ้าปล่อยพวกเราไปได้แล้วกระมัง"
ผู้ฝึกยุทธ์ร่างอ้วนท้วนคนหนึ่งใช้ความกล้าพูดกับเย่อวิ๋นเฟย
"พวกเจ้ายังไปไม่ได้"
เย่อวิ๋นเฟยคิดเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น
"อะไรกัน!
เมื่อครู่เจ้าไม่บอกหรือว่า แค่พวกเรามอบทุกสิ่งออกไป เจ้าก็จะไม่ฆ่าพวกเรา!
เจ้าไม่รักษาคำพูด!"
ผู้ฝึกยุทธ์ผู้นั้นทั้งตกใจทั้งโกรธ
"วางใจ ข้าจะไม่ฆ่าพวกเจ้า
แต่พวกเจ้ายังไปไม่ได้ในตอนนี้"
เย่อวิ๋นเฟยพูดเสียงเรียบเฉย
พูดจบ เย่อวิ๋นเฟยก็สะบัดแขนเสื้อหลายครั้ง ผนึกผู้ฝึกยุทธ์รอบข้างทั้งหมด แล้วลำเลียงพวกเขาเข้าไปในหอเงามายา
ผู้ฝึกยุทธ์เหล่านั้นไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย
สุดท้าย เหลือเพียงผู้ฝึกยุทธ์ร่างอ้วนท้วนผู้นั้นยืนอยู่ตรงนั้น หน้าซีดเผือด มองเย่อวิ๋นเฟยด้วยความหวาดกลัวกระสับกระส่าย
"เดี๋ยวนี้ ส่งข่าวให้คนอื่นทันที บอกว่าข้างกายข้าไม่มีอสูรแม้แต่ตัวเดียว เดี๋ยวนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดที่จะจับข้า"
เย่อวิ๋นเฟยพูดกับผู้ฝึกยุทธ์ร่างอ้วนท้วนผู้นั้น
"อะไรนะ?......"
ผู้ฝึกยุทธ์ร่างอ้วนท้วนผู้นั้นได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย อดไม่ได้ที่จะตะลึงงัน
"อ๋อ!
ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าคิดจะจุดคนอื่นให้ตามมาน่ะสิ!