“ข้าจะจากไปแล้ว แผ่นหยกเหล่านี้ข้าทำขึ้นมาเป็นพิเศษ ต่อไปพวกเจ้าหากมีเรื่องอะไร ก็ส่งเสียงสื่อจิตมาถึงข้าได้โดยตรง”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว พลางหยิบแผ่นหยกจำนวนหนึ่งออกมาแจกจ่ายให้ทาสเหล่านั้น
“เจ้าค่ะนายท่าน พวกเราเข้าใจแล้ว”
ทาสที่อยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟยตอบรับพร้อมกัน
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็เหาะขึ้นสู่ฟ้า นำเรือเหาะสีเขียวออกมา มุ่งหน้าไปยังเมืองมูหยง
ไม่นานนักเย่อวิ๋นเฟยก็กลับมาถึงเมืองมูหยง
“เพ่ยเอ๋อร์ ในที่สุดเจ้าก็กลับมาแล้ว!”
ประมุขตระกูลมูหยงเห็นมูหยงเพ่ยกลับมา ก็ตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างยิ่ง
“เป็นคุณชายซูที่ช่วยข้ากลับมาค่ะ”
มูหยงเพ่ยกลับถึงเมืองมูหยง จิตใจก็เบิกบานแจ่มใสเป็นอย่างยิ่ง ช่วงหลายวันมานี้ที่นางถูกคุมขังอยู่ในคุกใต้ดินของตระกูลเมิ่งไร้ซึ่งความหวังแม้เพียงเสี้ยว ความสิ้นหวังนั้นยากจะบรรยายเป็นคำพูด
ตอนนี้ทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้ว นางกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย!
“คุณชายซู ท่านเป็นผู้มีพระคุณยิ่งใหญ่ของตระกูลมูหยงพวกเราจริง ๆ!”
ประมุขตระกูลมูหยงกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก”
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มกล่าว
ในเวลาเดียวกัน
สำนักงานใหญ่ศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์
“เป็นไปได้อย่างไร!
พลังของเจ้าเด็กซูเฟยคนนั้น มันแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน!”
เหล่าผู้นำระดับสูงของศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ได้รับข่าวแล้ว ต่างก็ตะลึงงันไปหมด ไม่กล้าเชื่อเลยแม้แต่น้อย
“องค์ศักดิ์สิทธิ์ จริงแท้แน่นอน ผู้เชี่ยวชาญขั้นปฐมวิถีสิบคน ถูกซูเฟยสังหารจนหมดสิ้น
เจ้าเด็กนี่เติบโตขึ้นมาอย่างแท้จริงแล้ว ในตงหวงเขาก้าวเข้าสู่แถวหน้าของยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว”