ทันทีถัดมา เสียงร้องดังกึกก้อง เย่อวิ๋นเฟยรับรู้ได้ว่าภาพลวงตาของกระบี่ทั้งปวงรอบกาย สะเก็ดกระบี่ รวมถึงกระบี่ยาวที่สมบูรณ์ทั้งหลาย ต่างพร้อมใจกันรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง แล้วเบ้าหลอมขนาดมหึมาที่ลุกไหม้อย่างโชติช่วงก็ผุดขึ้นอย่างฉับพลัน ภาพลวงตาของกระบี่ สะเก็ดกระบี่ และกระบี่ยาวสมบูรณ์นับไม่ถ้วน ไหลบ่าเข้าสู่เบ้าหลอมมหึมานั้นไม่หยุดหย่อน ดุจนกนับร้อยกลับรัง แล้วเริ่มถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน
เสียงฮืมดังขึ้น เย่อวิ๋นเฟยพบว่ากระบี่เล็กที่เพิ่งก่อตัวขึ้นในร่างเมื่อไม่นานนี้ก็พุ่งออกจากร่าง ซ้อมเข้าสู่เบ้าหลอมที่ลุกไหม้นั้น
“นี่มันเรื่องอะไรกัน
นี่ควรจะเป็นหัวใจกระบี่ที่ข้าบำเพ็ญขึ้นเอง ทำไมจึงไม่อยู่ใต้อำนาจควบคุมของข้า?”
เย่อวิ๋นเฟยตกใจเล็กน้อย
“ไม่ต้องกังวล เราจะใช้หัวใจกระบี่ของเจ้าช่วยหลอมกระบี่ยาวที่เป็นของเจ้าขึ้นมาหนึ่งเล่ม”
ร่างของผู้เฒ่าเสื้อขาวค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเคียงข้างเย่อวิ๋นเฟย กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเมตตา
สายตาที่ผู้เฒ่าเสื้อขาวมองเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ต่างจากก่อนหน้านี้แล้ว บัดนี้เขาได้ถือว่าเย่อวิ๋นเฟยเป็นผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการของสำนักเขาเสียแล้ว
ครืน ๆ ๆ...
เปลวเพลิงที่ลุกโชติช่วงภายในเบ้าหลอมกำลังพวยพุ่งอย่างบ้าคลั่ง ผู้เฒ่าเสื้อขาวก้าวขึ้นไปหลายก้าว ยืนอยู่เหนือเบ้าหลอม แล้วมือทั้งสองก็โบกสะบัดอย่างรวดเร็วฉับพลัน ผนึกอักขระลึกลับทีละดวงสองดวงส่งเข้าไปในเบ้าหลอม
ค่อย ๆ ทีละน้อย ภาพลวงตาของกระบี่ สะเก็ดกระบี่ และกระบี่ยาวสมบูรณ์จำนวนมากมายภายในเบ้าหลอมเริ่มค่อย ๆ หายไป กระบี่ยาวเล่มใหม่ก็เริ่มปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆ
เย่อวิ๋นเฟยรับรู้ได้ทันทีที่กระบี่ยาวเล่มนี้ปรากฏตัว มันก็ผูกพันแนบแน่นกับเขา อยู่ใต้อำนาจควบคุมด้วยความคิดของเขาอย่างสมบูรณ์