ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยและหุนเฉียนร่วมมือกัน หลอมรวมกลืนกินเผ่าวิญญาณอีกสองตนภายในสำนักงานใหญ่สำนักชุนชิวจนหมดสิ้น
ทรัพยากรประเภทพลังวิญญาณที่วิญญาณทั้งสองตนสะสมไว้ ก็ตกไปอยู่ในมือของเย่อวิ๋นเฟยทั้งหมด
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยพลันพุ่งทะยานขึ้นอีกขั้นอย่างมหาศาล!
"ที่แท้การหลอมรวมเผ่าวิญญาณก็ให้ประโยชน์มากมายถึงเพียงนี้!"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่ง
"ในโลกเล็กแห่งนี้ มีเผ่าวิญญาณอยู่ประมาณเท่าใด?"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถามหุนเฉียน
"ตามที่ข้ารู้ ยอดรวมแล้วมีแปดสิบกว่าตนกระมัง
นายท่าน เผ่าวิญญาณของพวกเราแต่เดิมก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีจำนวนน้อยอยู่แล้ว
อีกทั้งเผ่าวิญญาณที่พลัดหลงเข้ามาในโลกเล็กแห่งนี้ ก็เป็นเพียงสมาชิกส่วนหนึ่งของเผ่าวิญญาณเท่านั้น
ดังนั้นจำนวนจึงน้อยยิ่งนัก"
หุนเฉียนตอบกลับ
"เช่นนั้นก็หมายความว่าโลกเล็กแห่งนี้มิใช่ที่มั่นใหญ่ของเผ่าวิญญาณเจ้า ที่มั่นใหญ่ที่แท้จริงของเผ่าวิญญาณอยู่ที่ใดกัน?"
เย่อวิ๋นเฟยถามอย่างใคร่รู้
เผ่าวิญญาณในสามพันโลกใหญ่เล็กเป็นเผ่าพันธุ์ที่ลึกลับยิ่งนัก ผู้ใดก็ไม่อาจรู้ว่าถ้ำรังที่แท้จริงของเผ่าพันธุ์นี้อยู่ ณ แห่งหนใด
ชาตาปีก่อน ตอนที่เย่อวิ๋นเฟยขึ้นเป็นจักรพรรดิสวรรค์แล้ว ก็เพียงบังเอิญพบเจอเผ่าวิญญาณอยู่สองสามตนเท่านั้น ความเข้าใจที่มีต่อเผ่าพันธุ์นี้จึงมีอยู่อย่างจำกัด
"นายท่าน จุดรวมพลที่แท้จริงของเผ่าวิญญาณพวกเราอยู่ที่แดนวิญญาณ"
หุนเฉียนตอบกลับ
"แดนวิญญาณ?
อยู่ตำแหน่งใดกัน?"
เย่อวิ๋นเฟยถาม
"แดนวิญญาณมิได้อยู่ในห้วงเวลาและมิติแห่งนี้ กล่าวอย่างแม่นยำ เผ่าวิญญาณของพวกเรามาจากห้วงเวลาอื่นที่อยู่นอกเหนือสามพันโลกใหญ่เล็ก"
