“โอ้?
ใกล้เคียงแล้ว!”
สองวันต่อมา จู่ ๆ ใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟยก็เผยสีหน้ายินดี
เบื้องหน้าเป็นเขตเทือกเขาสลับซับซ้อน ทัศนียภาพงดงาม
เย่อวิ๋นเฟยเทียบแผนที่ที่พ่นออกมาจากแผ่นหยกนั้นอย่างละเอียด ครู่หนึ่งก็ยืนยันได้ว่า พื้นที่ตรงหน้านี้ คือสถานที่ที่บันทึกไว้ในแผนที่!
“ก็คือยอดเขานั่น!”
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยจับอยู่ที่ยอดเขาเตี้ยลูกหนึ่ง
ในแผนที่ที่เจินเสวียนจื่อทิ้งไว้ มีจุดแดงเล็ก ๆ กำกับไว้เป็นพิเศษ ก็คือยอดเขาลูกนี้
ยอดเขาลูกนี้เตี้ยกว่ายอดเขาโดยรอบอย่างเห็นได้ชัด บนตัวเขามีพืชพรรณน้อยนิด ดินออกสีดำคล้ำ ให้ความรู้สึกรกร้างประหลาด
“ยอดเขาลูกนี้ต้องมีสิ่งลึกลับซ่อนอยู่ภายในเป็นแน่!”
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่กลางฟ้า กล่าวกับตนเอง
เย่อวิ๋นเฟยเคยฝึกฝนวิชาสำรวจชีพจรปฐพี สามารถมองเห็นกระแสปราณแห่งปฐพีใต้ผืนดินนี้ กลับล้วนไหลมารวมกันยังตำแหน่งของยอดเขาลูกนี้
ยอดเขาลูกนี้ดูรกร้างชัด ๆ แต่กลับเป็นจุดรวมของกระแสปราณแห่งปฐพี ต้องบอกว่า ภูมิประเทศเช่นนี้ประหลาดอย่างยิ่ง
เย่อวิ๋นเฟยยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกพิกล
ครู่หนึ่ง เย่อวิ๋นเฟยก็ลงมาบนยอดเขาลูกนี้ ค้นหาอยู่บนยอดเขา
ตามที่แผนที่ของเจินเสวียนจื่อกำกับไว้ หอเทียนเต้าก็ถูกเก็บซ่อนไว้บนยอดเขาลูกนี้!
เพียงแต่ ยอดเขาลูกนี้พืชพรรณน้อยนิด ไม่แม้แต่จะมีต้นไม้สูงสักต้นเดียว ทำให้คนกวาดตามองทั่วทั้งภูเขาได้ในพริบตา
เย่อวิ๋นเฟยค้นขึ้นลงทั่วรอบหนึ่ง ก็ไม่พบว่ามีที่ไหนซ่อนของได้