"เย่อวิ๋นเฟย ข้าต้องยอมรับว่าเจ้าเป็นคนหนุ่มที่หยิ่งยโสที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมาในชีวิต
แต่ก็เป็นคนหนุ่มที่โง่เขลาที่สุดด้วย
จงจำไว้ ความหยิ่งยโสต้องชดใช้ด้วยราคา"
อู่ชีหลางได้ฟังคำพูดของเย่อวิ๋นเฟยก็กล่าวอย่างเย้ยหยัน
"ลงมือเถิด
กับคนโง่เขลาโอหังเช่นนี้ ไม่มีอะไรต้องพูดมาก
ให้เขาได้ประจักษ์ก่อนว่าตนกับผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดินั้นแตกต่างกันเพียงใด เขาจึงจะยอมสงบปาก"
ผู้อาวุโสเว่ยฉือแห่งสำนักเทียนทงกล่าว
จากนั้นเขาเป็นคนแรกลงมือก่อน
ตูม……
เขายื่นฝ่ามือข้างหนึ่งออกมา แผ่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ คว้าจับมายังเย่อวิ๋นเฟย ราวกับจะจับลูกเจี๊ยบน้อย ไม่เห็นเย่อวิ๋นเฟยอยู่ในสายตาเลย
ตูมตูม……
เมื่อเห็นผู้อาวุโสเว่ยฉือลงมือ ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิคนอื่นๆ จะยอมตกเป็นรองได้อย่างไร ต่างก็เร่งลงมือเช่นกัน ชั่วขณะหนึ่ง ฝ่ามือยักษ์หลายสายฟันฝ่าท้องฟ้า บดบังตะวันดุจม่านเมฆ ทะมึนทาบลงมายังเย่อวิ๋นเฟย
ทุกคนเชื่อแน่ว่าสมุนไพรครึ่งเทพอยู่กับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ในสถานการณ์เช่นนี้ ใครคว้าตัวเย่อวิ๋นเฟยได้ก่อน ผู้นั้นก็มีโอกาสได้สมุนไพรครึ่งเทพไปก่อน!
เมื่อผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิจำนวนมากโจมตีพร้อมกัน โลกทั้งผืนจึงเอ่อท้นด้วยแรงกดดันพลังวิญญาณกระหึ่มระลอกใหญ่ ต่างถาโถมบดขยี้เข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
ตรงจุดที่เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่ มิติเริ่มสั่นสะเทือนรุนแรง กระทั่งบิดเบี้ยว ผิดรูป เกิดรอยแยกดำมืดจำนวนมาก ราวกับจะรับไม่ไหวและกำลังจะแตกละเอียด