"ฮ่าๆ...
เย่อวิ๋นเฟย ภายใต้ค่ายกลวุ่นวายปฐมกาลต้องห้าม วิชาตัวเบาประหลาดของเจ้าไม่มีทางใช้ได้อีก
ข้าจะดูเจ้าต้านทานอย่างไร!”
ท่านโส่วเทียนหัวเราะอย่างลำพอง
“ไม่เลว
ข้าอาจจะหลบเข้าห้วงมิติไม่ได้ชั่วคราว
แต่จะรับมือพวกเจ้าพวกอัปลักษณ์นี้ ข้าจำเป็นต้องหลบเข้าห้วงมิติหรือ
ตอนนี้ ให้พวกเจ้าเห็นพลังที่แท้จริงของข้าบ้าง”
เย่อวิ๋นเฟยมองผู้แข็งแกร่งต่างมิติสามร้อยกว่าคนที่พุ่งเข้ามาจากทุกสารทิศ สีหน้าเรียบเฉย กล่าวกับตนเอง
จากนั้น
อ๊าว...
เย่อวิ๋นเฟยเงยหน้าคำรามยาว พลังกายภาพมหาศาลพลุ่งพล่านจนเขย่าท้องฟ้าผืนดินให้สั่นสะเทือน
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคน ร่างของเย่อวิ๋นเฟยเริ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วครู่ก็กลายเป็นยักษ์สูงสามสิบจ้าง!
ยักษ์ตนนี้ยืนตระหง่านกลางอากาศ สูงเสียดเมฆ ก้มมองลงมาจากเบื้องบน สร้างความกดดันไม่สิ้นสุดแก่ผู้พบเห็น
“เป็นไปได้อย่างไร?
เขาเป็นคนหรืออสูร?!”
ชั่วขณะนั้น ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างอ้าปากค้าง
“นี่คือกายสิทธิ์ในตำนาน!”
ในบรรดาผู้แข็งแกร่งต่างมิติ มีผู้อาวุโสกว่าไม่กี่คนที่รู้มาก ถึงกับร้องออกมาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง
“เล่าลือว่า ไม่ว่าจะเป็นวิชาฝึกกายใดก็ตามที่สามารถบ่มเพาะจนเกิดกายสิทธิ์ได้ ล้วนประเมินค่าไม่ได้
มิน่าล่ะ ราชันอสูรถึงได้หมายตาวิชาฝึกกายของเย่อวิ๋นเฟย!”
ท่านโส่วเทียนอดอุทานออกมาไม่ได้
ตูม...
เย่อวิ๋นเฟยกุมหมัดขวาแล้วชกออกไป
หมัดที่ราวกับภูเขาลูกน้อย พลังอันน่าสะพรึงถึงขีดสุด ครวญครางออกมา ทำให้โลกระหว่างฟ้า-ดินเต็มไปด้วยพายุพลังงานน่าสะพรึง กวาดข้ามหลายลี้โดยรอบ
ตูม ตูม ตูม...
ในบัดดล มีผู้แข็งแกร่งต่างมิติกว่าร้อยคนถูกพายุพลังรุนแรงผลักกระเด็น
มีสิบกว่าคนที่อยู่ในระดับถ้ำสวรรค์ขั้นสอง ขั้นสาม ขั้นสี่ ถึงกับระเบิดเป็นจุลผง เลือดเนื้อซากกระดูกกระจายเกลื่อนฟ้า
“เอาศาสตราปฐมกาลทั้งหมดเข้าโจมตีมันด้วยกัน!”
ท่านโส่วเทียนคำราม
ตูม ตูม...
ศาสตราปฐมกาลกว่าร้อยชิ้น รวมกลุ่มกัน โจมตีเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยพร้อมกันในเวลาเดียว
ศาสตราปฐมกาลมากมายเช่นนี้โจมตีพร้อมกัน บังเกิดอนูภาพแห่งการทำลายล้าง
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดมือ ศาสตราปฐมกาลระดับสูงสองชิ้น ศาสตราปฐมกาลระดับกลางหนึ่งชิ้น ปรากฏพร้อมกัน