ตูม……
ราชันอสูรไร้มลทินเร่งพลังดาบมารเล่มหนึ่ง มันขยายขนาดขึ้นไม่หยุด พาดผ่านท้องฟ้า พลังมารอันน่าสะพรึงกลัวเบ่งบานจากดาบมารนั้น
ตูม……
ราชันอสูรเย่ว์โอ้วเร่งพลังหอคอยปีศาจเก้าชั้นสีดำ กระแทกเข้ามาดั่งคลื่นถาโถม
“เย่อวิ๋นเฟย ตายเสียเถิด!”
ราชันอสูรไป๋กู่เร่งพลังหอกยาวขนาดมหึมา ลำหอกดุจเสาดำปักฟ้า พุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
“จะประลองของวิเศษกับข้าหรือ!”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะก้อง
ตูม ตูม……
เย่อวิ๋นเฟยเร่งพลังของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าหกชิ้น กระแทกออกไปพร้อมกัน
ครืน ครืน……
ของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าหกชิ้นที่เย่อวิ๋นเฟยใช้ปะทะกับของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าสามชิ้นของสามราชันอสูรอย่างรุนแรง
ปัง ปัง ปัง!
ของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าที่สามราชันอสูรเร่งพลัง ถูกสั่นสะเทือนจนถอยร่นไม่หยุด
ฟิ้ว……
เย่อวิ๋นเฟยก้าวเท้าหนึ่งก้าว ดุจดาวตกไล่ตามจันทร์ มาอยู่ตรงหน้าสามราชันอสูร
มือขวาของเย่อวิ๋นเฟยกำเป็นหมัด สร้างตราหมัดประหลาดอันหนึ่ง แล้วต่อยออกไปหนึ่งหมัด
ตูม……
พลังงานและกฎแห่งฟ้าดินโดยรอบ หลั่งไหลมารวมกันเป็นกระแส อีกทั้งยังมีกระแสพลังอันมองไม่เห็นกดทับลงบนหมัดนั้น
“ร่วมมือกันจัดการเขา!”
สามราชันอสูรออกกระบวนท่าพร้อมกัน
ราชันอสูรไร้มลทินก่อตราวิชาลับขึ้น ด้านหลังปรากฏร่างมายาของเทพปีศาจตนหนึ่ง ยืนตระหง่านค้ำฟ้าดิน ต่อยหนึ่งหมัดเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
ราชันอสูรไป๋กู่พ่นโลหิตแก่นกว่าสิบคำติดต่อกัน ผ่ามือขีดหนึ่งขีด ตรงหน้าแยกออกเป็นรอยแยกมิติ ร่างโครงกระดูกสีขาวเย็นเยือกที่แผ่กลิ่นอายประหลาดนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมาจากรอยแยกนั้นพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
ฝ่ายราชันอสูรเย่ว์โอ้วก็ฟาดฝ่ามือหนึ่งใส่เย่อวิ๋นเฟย ฝ่ามือของเขาขยายใหญ่ไม่หยุด เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นเมฆดำก้อนหนึ่ง กินพื้นที่หลายหมู่ ปกคลุมฟ้าดิน