เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในหอเงามายา เริ่มฝึกฝนอย่างขะมักเขม้น
ครั้งนี้ เย่อวิ๋นเฟยตั้งใจจะทะลวงขอบเขตก่อน พยายามฝ่าด่านไปสู่ขั้นกึ่งจักรพรรดิขั้นสูง!
"ฝึกวงล้อตราเผ่าเก้าวังไปด้วยก็แล้วกัน"
เย่อวิ๋นเฟยคิดแล้ว ปล่อยสัตว์เทพเก้าหัวออกมา หยิบทรัพยากรการฝึกจำนวนมหาศาลออก ให้พวกมันหลอมรวมดูดซึม
ในวิชาทั้งหมดที่เย่อวิ๋นเฟยฝึกฝนมา มีเพียงวงล้อตราเผ่าเก้าวังวิชานี้เท่านั้น ที่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจว่ามันเป็นวิชาระดับไหน
ตอนนี้สัตว์เทพเก้าหัวเหล่านั้นมีพลังแข็งแกร่งเทียบเท่ากึ่งจักรพรรดิที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ!
แต่ตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยมั่นใจแล้วว่าวงล้อตราเผ่าเก้าวังต้องเป็นวิชาที่เหนือกว่าวิชาระดับจักรพรรดิแน่นอน!
เพราะเย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ว่าตราบใดที่เขาจัดหาพลังงานให้เพียงพอ วันหนึ่งสัตว์เทพเก้าหัวเหล่านี้จะไปถึงระดับพลังเทียบเท่าจักรพรรดิสวรรค์ได้!
ในความทรงจำของเย่อวิ๋นเฟย ไม่มีวิชาระดับจักรพรรดิวิชาไหนในโลกที่ฝึกฝนได้ถึงระดับนี้
ดังนั้นตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยจึงยิ่งรู้สึกอยากรู้อยากเห็นวิชานี้มากขึ้นเรื่อย ๆ!
เย่อวิ๋นเฟยหยิบทรัพยากรการฝึกจำนวนมหาศาลออกมา กองเป็นภูเขาหลายลูก ล้อมรอบร่างกายของเขา
ในช่วงเวลานี้ เย่อวิ๋นเฟยปล้นสะดมมหาอำนาจใหญ่กว่าสิบแห่งจากสามพันโลกใหญ่เล็ก ทรัพยากรการฝึกนานาชนิดที่ได้มาถือได้ว่ามหาศาลจนนับไม่ถ้วน
พูดได้ไม่อายปากเลยว่า ทรัพย์สมบัติของเย่อวิ๋นเฟยตอนนี้เกินกว่าอำนาจส่วนใหญ่ในสามพันโลกใหญ่เล็ก!
หลังจากหยิบทรัพยากรการฝึกออกมา เย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มฝึกฝน
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
ครืน ๆ ๆ...
เย่อวิ๋นเฟยหมุนเวียนคัมภีร์สุริยาเก้า เส้นชีพจรเทพฮุ่นตุ้นแปดเส้นในร่างกายปรากฏขึ้นพร้อมกัน พลังวิญญาณมหาศาลหลั่งไหลดั่งแม่น้ำเชี่ยวกราก
ลูกแก้วสีทองดวงหนึ่งพุ่งออกมาจากจุดตันเถียน ลอยอยู่เหนือศีรษะ แผ่แสงทองอร่ามออกมาราวกับคลื่น
นี่คือลูกแก้วที่แทนขอบเขตสุริยาที่เก้าของคัมภีร์สุริยาเก้า!
คัมภีร์สุริยาเก้า แต่ละชั้นฝึกฝนจนเกิดลูกแก้วสีทองหนึ่งดวง ลูกแก้วสีทองของชั้นที่เก้ายากที่จะฝึกฝนที่สุด ทรัพยากรการฝึกที่ต้องใช้ก็มากที่สุด