“เบื้องบนศีรษะของเจ้า ดูเหมือนจะมีกระดองเต่าวิญญาณหลอนอยู่ก้อนหนึ่ง”
ช่วงเวลานั้นเอง แมลงหนอนไหมมังกรเขาทองก็พูดกับเย่อวิ๋นเฟยด้วยความตกใจ
เย่อวิ๋นเฟยได้ฟังดังนั้น ตาเทพระหว่างคิ้วของเขาจึงรีบมองขึ้นไปเบื้องบน และจริง ๆ ก็พบเงากระดองเต่าวิญญาณขนาดเท่าฝ่ามือหนึ่งก้อนลอยอยู่เบื้องบนศีรษะจริง
เพราะสัมผัสของกระดองเต่าวิญญาณก้อนนี้เบาบางมาก แถมยังมืดหม่นไม่มีประกาย ทำให้ก่อนหน้านี้ไม่มีใครสังเกตเห็นมันเลยสักครั้ง
“ที่แท้ก็มีกระดองเต่าวิญญาณจริง ๆ มันซ่อนกลบสัมผัสของตัวเองไว้ กระทั่งข้าก็ยังไม่เคยสังเกตเห็น ดูเหมือนปรมาจารย์พยากรณ์ของฝ่ายผู้พิทักษ์คนนั้นก็มีเคล็ดวิชาของตัวเองจริง ๆ”
ผู้อาวุโสฮุ่นที่พบเห็นเช่นกันในยามนั้นพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“คนผู้นั้นคงใช้กระดองเต่าวิญญาณก้อนนี้ล็อกข้อมูลของเจ้าไว้ เพราะฉะนั้นเขาถึงสามารถระบุพิกัดตำแหน่งที่แน่นอนของเจ้าในสมรภูมินี้ได้ตลอดเวลา”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟยอีกครั้ง
เย่อวิ๋นเฟยความคิดเอื้อนเพียงเล็กน้อย ตาเทพระหว่างคิ้วเบิกออก แล้วพุ่งแสงเทพหลอนหนึ่งสายออกไปอย่างรวดเร็ว ปะทะเข้ากับกระดองเต่าวิญญาณก้อนนั้นเบื้องบนศีรษะ
เสียงปาบดังขึ้น กระดองเต่าวิญญาณก้อนนั้นก็แตกกระจายไปในทันที
“เป็นไปไม่ได้!
เจ้าเด็กน้อยคนนั้นกล้าที่จะทำลายเคล็ดปักหลักกระดองเต่าของข้า!”
ชั่วขณะนั้น พ่อมดเฒ่าผู้นั้นร่างสั่นอย่างรุนแรง กระดองเต่าเก่าแก่ผุพังชิ้นหนึ่งบนโต๊ะเบื้องหน้าก็เด้งขึ้นด้วย พร้อมกล่าวด้วยความตกตลึง
“แต่เพียงแค่นี้ เขาหนีพ้นการทำนายของข้าไม่ได้หรอก!”
พ่อมดเฒ่าควักยาเม็ดสีเหลืองออกมาหนึ่งเม็ดกลืนลงไป สัมผัสบนร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วกล่าวเสียงหนักแน่น
จากนั้นเขาก็เริ่มระบุพิกัดของเย่อวิ๋นเฟยใหม่อีกครั้ง
“ระวัง! ดูเหมือนจะมีเทพสูงสุดขั้นที่แปดถึงห้าคนกำลังพุ่งเข้าหาเจ้า ดูท่าอาจารย์การทำนายของฝ่ายผู้พิทักษ์คนนั้นกำลังระดมกองกำลัง จะรวมพลังรับมือกับเจ้าแล้ว”