จงรบ!
เย่อวิ๋นเฟยและคนอื่นๆ กำลังเคลื่อนตัวฝ่าความวุ่นวายในสมรภูมิแห่งนี้ไปข้างหน้า ทันใดนั้นก็มีพายุหมุนที่น่ากลัวพัดเข้ามาจากระยะไกล พร้อมด้วยเสียงสังหารโห่ร้อง กลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่าหนาทึบยิ่งนัก
ในพริบตา พายุหมุนนี้ก็พุ่งเข้ามาใกล้ โหมกระหน่ำเข้ามา
"ระวัง!"
เปลือกตาของเย่อวิ๋นเฟยกระตุก เขาสัมผัสได้ถึงอันตราย
ครืน...
ท่านเจ้าแห่งวังฉางเซิงและคนอื่นๆ ก็สัมผัสได้ถึงอันตรายร้ายแรงเช่นกัน ต่างพากันอัญเชิญของวิเศษของตนออกมา และปลดปล่อยพลังวิญญาณของตัวเองออกมา
"ด้วยกำลังของพวกเจ้า การต้านทานวิญญาณหลงเหลือจากสงครามเหล่านี้ช่างลำบากนัก ต่อให้ไม่ตาย ก็ต้องบาดเจ็บ!
จงเข้ามาในของวิเศษเชิงมิติของข้า!"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยขยับจิต ส่งท่านเจ้าแห่งวังฉางเซิงและคนอื่นๆ เข้าไปในหอเงามายา แล้วร่างของเย่อวิ๋นเฟยก็วาววับ พุ่งเข้าไปในหอเทียนเต้า
เหลือเพียงหอเทียนเต้าลอยอยู่กลางอากาศ
ครืน...
ชั่วอึดใจถัดมา พายุหมุนนั้นก็โหมกระหน่ำมาถึง พลังมหาศาลรุนแรง ปัดกวาดทุกสิ่ง บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
เปรี้ยง...
เหล่าวิญญาณหลงเหลือจากสงครามที่ซ่อนอยู่ในพายุพลังงานต่างพากันออกอาวุธไม่ขาดสาย ถาโถมเข้าใส่หอเทียนเต้า ก่อให้เกิดเสียงโลหะกระทบกันดังกังวานไม่ขาดระยะ
หอเทียนเต้าเป็นของวิเศษระดับราชา เหล่าวิญญาณหลงเหลือจากสงครามแม้จะแข็งแกร่ง แต่ไม่อาจทำอันตรายต่อหอเทียนเต้าได้
โชคดีที่พายุพลังงานนี้มาอย่างรวดเร็วและไปก็เร็วเช่นกัน หลังจากนั้นประมาณหนึ่งลมหายใจ พายุนี้ก็พัดไปทางไกล
"น่าเสียดาย หอเทียนเต้าเป็นของวิเศษประเภทป้องกัน ไม่ใช่ประเภทโจมตี"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยความเสียดาย
"ต่อให้หอเทียนเต้าเป็นของวิเศษระดับปฐมจักรพรรดิสวรรค์ประเภทโจมตี เจ้าก็ไม่สามารถใช้มันได้
การใช้ของวิเศษระดับปฐมจักรพรรดิสวรรค์ต้องใช้พลังวิญญาณและพลังวิญญาณจำนวนมหาศาล ด้วยกำลังของเจ้าในตอนนี้ ของวิเศษระดับปฐมจักรพรรดิสวรรค์ประเภทโจมตีหนึ่งชิ้น คงจะดูดพลังวิญญาณและพลังวิญญาณของเจ้าไปเกินครึ่งในพริบตา
เพียงแต่ เจ้ามีพลังวิญญาณระดับราชาอยู่หนึ่งเส้น บางทีอาจจะพอฝืนใช้ของวิเศษระดับปฐมจักรพรรดิสวรรค์โจมตีได้หนึ่งครั้ง"