"คิดจะหนีตอนนี้ สายไปแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยเย้ยหยันอย่างเย็นชา
"อัป!"
เย่อวิ๋นเฟยตวาดเสียงเบา
ครืนครืนครืน...
หม้อหลอมที่เดิมทีเป็นเพียงภาพลวงตา เริ่มกลายเป็นรูปธรรมขึ้นมาทันที และปิดสนิทแน่นหนา ไม่เหลือช่องว่างแม้แต่น้อย
บนตัวหม้อ มีกฎธานีมากมายปรากฏขึ้น พร้อมกันนั้นก็มีลวดลายของตะวันจันทร์ สัตว์ปีก สัตว์เดรัจฉาน แผ่นดิน ภูเขาและแม่น้ำ สว่างวาบขึ้นมาไม่หยุด
"ลุก!"
เย่อวิ๋นเฟยดีดนิ้ว เปลวเพลิงพิเศษสี่ชนิดพุ่งออกมา ได้แก่ ไฟแท้สามประการ เพลิงปฐพีเหยียน ไฟทมิฬซานอู และเปลวอัคนีสีครามแห่งทะเลใจกลาง
ครืน...
เปลวเพลิงพิเศษสี่ชนิดแปรสภาพเป็นทะเลเพลิงสี่ผืน เริ่มลุกโชนอย่างดุเดือด ปลดปล่อยพลังงานเผาผลาญอันน่าสะพรึงกลัว
ชั่วขณะนี้ ทั้งอากาศธาตุถูกผนึกเอาไว้
ทุกคนในหุบเขาจื่อตันถูกขังอยู่ในหม้อหลอมทั้งหมด แน่นอนรวมถึงเย่อวิ๋นเฟยเองด้วย
เพียงแต่ เย่อวิ๋นเฟยคือผู้ควบคุมหม้อหลอมนี้
"เป็นไปได้อย่างไร!
ใช้แก่นแท้ห้าธาตุกับชีพจรไฟใต้พิภพสามสายเป็นตัวหล่อ ใช้กฎแห่งฟ้าดินเป็นลวดลายประดับ ใช้เปลวเพลิงพิเศษสี่ชนิดเป็นเชื้อไฟ นี่มันวิชาเล่นแร่แปรธาตุอะไรกัน?"
เหล่านักโอสถในหุบเขาจื่อตันต่างพากันตะลึงงัน
วิชาเล่นแร่แปรธาตุที่เย่อวิ๋นเฟยแสดงออกมา ได้ก้าวล่วงสามัญสำนึกของพวกเขาไปแล้ว
แม้แต่บรรพชนหวังเซิ่งก็ยังแอบหวาดหวั่น
"ทลายหม้อหลอมนี้ แล้วพากันทะลวงออกไป!"
บรรพชนหวังเซิ่งฟาดฝ่ามือออกไป พลังมหาศาลรวมตัวเป็นฝ่ามือยักษ์ ยาวหลายร้อยจั้ง กระหน่ำลงบนผนังหม้ออย่างบ้าคลั่ง
ปัง!
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว