เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาวิญญาณควบคุมสิ่งมีชีวิตที่มีพลังแข็งแกร่งจำนวนหนึ่ง จากนั้นก็ดึงสายเลือดเผ่าพันธุ์ภายในร่างของพวกมันออกมา แล้วลบความทรงจำทิ้ง
เหตุผลหนึ่งที่เย่อวิ๋นเฟยมายังแดนต้าฟงแห่งนี้ก็คือ ก่อนหน้านี้เขายังไม่เคยรวบรวมสายเลือดเผ่าพันธุ์ของเผ่าวายุ จึงตั้งใจมาที่นี่เพื่อรวบรวมโดยเฉพาะ
อีกเหตุผลหนึ่งคือ แดนต้าฟงแห่งนี้อาจเกี่ยวข้องกับเทพมารวายุในยุคโบราณ เขาจึงแวะมาดู
“ตอนนี้ได้สายเลือดเผ่าพันธุ์ของเผ่าวายุมาแล้ว พวกเราไปสำรวจดูอีกหน่อยว่า ในห้วงอากาศแห่งนี้ นอกจากเผ่าวายุแล้วยังมีเผ่าพันธุ์อื่นอีกหรือไม่
หากมีก็ดีเลย ข้าจะได้รวบรวมสายเลือดเผ่าพันธุ์เพิ่มขึ้นอีก”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“ที่นี่เป็นถิ่นกำเนิดของเผ่าพันธุ์ที่เทพมารวายุทิ้งไว้ ห้วงอากาศแห่งนี้ก็เกี่ยวข้องกับเทพมารวายุเช่นกัน ไม่รู้ว่ามีสมบัติที่เทพมารวายุทิ้งไว้ซ่อนอยู่ที่นี่หรือไม่”
หนอนไหมมังกรเขาทองเอ่ยขึ้น
“นายท่าน ข้าคิดว่ามีความเป็นไปได้อยู่เหมือนกัน
พวกเราลองค้นหาดู หากพบสมบัติหรือมรดกที่เทพมารวายุทิ้งไว้ การเดินทางครั้งนี้ก็ไม่เสียเปล่าแล้ว”
หูเมี่ยวเองก็สนใจไม่น้อย นางกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“เช่นนั้นก็ดี พวกเราลองค้นหาดู
แต่ที่นี่เป็นถิ่นของเผ่าวายุ ต่อให้มีสมบัติหรือมรดกที่เทพมารวายุทิ้งไว้จริง ก็คงตกอยู่ในมือของเผ่าวายุ
เผ่าวายุเป็นเผ่าพันธุ์ที่เทพมารวายุทิ้งไว้ พวกเราคงลงมือแย่งชิงไม่ได้”
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำของหนอนไหมมังกรเขาทองกับหูเมี่ยวแล้วก็อดยิ้มไม่ได้
เย่อวิ๋นเฟยมีความรู้สึกดีต่อเทพมารวายุอยู่ไม่น้อย จึงไม่อยากลงมือกับเผ่าพันธุ์ที่เทพมารวายุทิ้งไว้โดยไร้เหตุผล