“ท่านอาวุโสฮวัง พวกสิงวิญญาณพวกนี้เจอท่าน ย่อมถือว่าเจอคู่ปรับที่ชะตาขาดจริง ๆ”
เย่อวิ๋นเฟยเห็นภาพเช่นนั้น จึงไม่อดยิ้มและกล่าวขึ้น
“พวกมันสำหรับเป็นนั้นคือทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรที่หาได้ยาก เมื่อได้พบเช่นนี้ ย่อมไม่มีเหตุใดที่จะพลาด”
หวงซางตอบ
“พวกเราเดินหน้าขุดสายแร่ผลึกเทพต่อไป ท่านอาวุโสฮวัง ข้าฝากให้ท่านกันสิงวิญญาณพวกนี้ไว้”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็พลิกตัวเดินหน้าไปขุดสายแร่ผลึกศรีเบื้องหน้าต่อ
สายแร่ผลึกศรีสายนี้มีขนาดค่อนข้างใหญ่ ผลึกศรีเกาะกุมกันแน่นเป็นหมื่นเป็นแสน แผ่กลิ่นอายพลังงานที่เข้มข้นยิ่ง
“ทุกคนจงระวังตัวให้ดี ในหมอกสีเทาเหล่านั้นอาจซ่อนสิงวิญญาณตัวฉกาจกำลังซุ่มโจมตีพวกเราอยู่
สิงวิญญาณเป็นสิ่งแห่งความมืดมน ทุกคนจงใช้วิชาลับหรือฝ่าเป่าที่มีคุณสมบัติหยางแกร่งจัดการมัน”
ขณะนี้ ผู้แข็งแกร่งอีกหลายคนก็มองออกว่าหมอกสีเทานั้นมีโอกาสสูงที่จะซ่อนสิงวิญญาณที่เกรียงไกรเอาไว้ จึงตะโกนเตือนขึ้นเสียงดัง
ทันใดนั้นก็มีสรรพชีวิตจำนวนมากอัญเชิญสมบัติวิเศษธาตุหยางออกมา หรือแผ่วิชาลับธาตุหยางต่าง ๆ เมื่อหมอกสีเทาเคลื่อนเข้ามา ก็รุดโจมตีทันที
ขณะเดียวกันนั้น หวงซางได้แอบเลื่อนไหลไปทั่วหุบเหวใต้พิภพนี้ มุ่งหน้าตรงเข้าหาหมอกสีเทาเหล่านั้น
ทันทีที่พบหมอกสีเทา ก็กลืนกินสิงวิญญาณที่ซ่อนอยู่ภายในลงไปเสียทันที
สิงวิญญาณที่ซุ่มซ่อนในหมอกสีเทานั้นฝีมือแกร่งกล้า ทั้งเคลื่อนไหวแนบเนียน ยากจะตรวจจับ แต่เบื้องหน้าหวงซางแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่ซ่อนเร้นได้อีก
เมื่อหวงซางกลืนกินหมอกสีเทาจำนวนมหาศาลไปเรื่อย ๆ สรรพชีวิตอื่น ๆ ก็ไม่มีใครถูกหมอกเหล่านั้นโจมตีอีกต่อไป
เพราะสิงวิญญาณในตอนนี้ต่างสัมผัสได้ถึงสังขารของหวงซาง รู้สึกสยองขวัญ จึงพากันหลบหนีไป ไม่อาจสนใจทำร้ายใครอีก
“มีท่านอาวุโสฮวังอยู่ พวกเราไม่ต้องกลัวสิงวิญญาณใด ๆ เลย”