เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 947 กลิ่นอาย

6 นาที· 1.5K คำ

ตูมมม...

เมื่อเย่อวิ๋นเฟยเอ่ยคำสาบาน ทันใดนั้นฟ้าดินบริเวณนี้ดูเหมือนจะตอบสนอง เกิดอสนีบาตเจิดจ้าพร่างพรายนับไม่ถ้วน

ทำให้ทั้งฟ้าดินสั่นสะเทือน!

จักรพรรดิสวรรค์ คือตัวตนอันน่าหวาดหวั่นที่วาจาเอื้อนเอ่ยปั๊บกฎเกณฑ์ก็พลันเป็นไป การกล่าวเพียงหนึ่งคำสามารถบัญชากฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินให้เป็นของตน กระทั่งเปลี่ยนกฎเกณฑ์ พลิกฟ้าผืนดิน!

แม้เย่อวิ๋นเฟยจะเหลือเพียงเสี้ยวหนึ่งแห่งดวงวิญญาณจักรพรรดิสวรรค์ แต่ก็เคยศึกษาเข้าใจในกฎเกณฑ์ทั้งปวงของโลกอย่างลึกซึ้ง

วาจาสาบานที่เอ่ยขึ้นในตอนนี้จึงกระตุ้นกฎเกณฑ์ของห้วงมิติแห่งนี้ในวงแคบ

ในเวลาเดียวกัน

ท่ามกลางกาลเวลาอันไพศาล มีโลกแดนเซียนอันกว้างใหญ่ไพศาลดำรงอยู่

ในโลกแดนเซียนอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น มีภูผายักษ์สูงตระหง่านลอยอยู่ ณ เบื้องลึกของนภา

บนภูผายักษ์ มีถ้ำบำเพ็ญที่ถูกปกคลุมด้วยเมฆมงคลเจ็ดสี

มีสัตว์มงคลและสัตว์เทพผู้ทรงพลังหมอบเฝ้าพิทักษ์อยู่นอกถ้ำบำเพ็ญนั้น

"อ๊ะ?

ข้าเมื่อครู่ในห้วงสมาธิ ราวกับสัมผัสได้ถึงเศษเสี้ยวไอของจักรพรรดิสวรรค์เย่ ในแม่น้ำแห่งกาลเวลา

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

เขามิได้ถูกเราสังหารจนวิญญาณสูญสลายไปแล้วหรือ?"

ในถ้ำบำเพ็ญ ชายวัยกลางคนผู้แผ่กลิ่นอายน่าพรั่นพรึงนั่งขัดสมาธิ จู่ๆ ก็เอ่ยปากเบาๆ

เมื่อชายวัยกลางคนกล่าวถ้อยนี้ ห้วงมิติรอบข้างก็เกิดเสียงก้องกัมปนาท

ทั้งถ้ำบำเพ็ญสั่นสะเทือน กระทั่งภูผายักษ์ทั้งลูกยังสั่นคลอน

"หรือว่าจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้น?

ทำไมในใจข้าถึงรู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป