ตูมมม...
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยเอ่ยคำสาบาน ทันใดนั้นฟ้าดินบริเวณนี้ดูเหมือนจะตอบสนอง เกิดอสนีบาตเจิดจ้าพร่างพรายนับไม่ถ้วน
ทำให้ทั้งฟ้าดินสั่นสะเทือน!
จักรพรรดิสวรรค์ คือตัวตนอันน่าหวาดหวั่นที่วาจาเอื้อนเอ่ยปั๊บกฎเกณฑ์ก็พลันเป็นไป การกล่าวเพียงหนึ่งคำสามารถบัญชากฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินให้เป็นของตน กระทั่งเปลี่ยนกฎเกณฑ์ พลิกฟ้าผืนดิน!
แม้เย่อวิ๋นเฟยจะเหลือเพียงเสี้ยวหนึ่งแห่งดวงวิญญาณจักรพรรดิสวรรค์ แต่ก็เคยศึกษาเข้าใจในกฎเกณฑ์ทั้งปวงของโลกอย่างลึกซึ้ง
วาจาสาบานที่เอ่ยขึ้นในตอนนี้จึงกระตุ้นกฎเกณฑ์ของห้วงมิติแห่งนี้ในวงแคบ
ในเวลาเดียวกัน
ท่ามกลางกาลเวลาอันไพศาล มีโลกแดนเซียนอันกว้างใหญ่ไพศาลดำรงอยู่
ในโลกแดนเซียนอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น มีภูผายักษ์สูงตระหง่านลอยอยู่ ณ เบื้องลึกของนภา
บนภูผายักษ์ มีถ้ำบำเพ็ญที่ถูกปกคลุมด้วยเมฆมงคลเจ็ดสี
มีสัตว์มงคลและสัตว์เทพผู้ทรงพลังหมอบเฝ้าพิทักษ์อยู่นอกถ้ำบำเพ็ญนั้น
"อ๊ะ?
ข้าเมื่อครู่ในห้วงสมาธิ ราวกับสัมผัสได้ถึงเศษเสี้ยวไอของจักรพรรดิสวรรค์เย่ ในแม่น้ำแห่งกาลเวลา
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
เขามิได้ถูกเราสังหารจนวิญญาณสูญสลายไปแล้วหรือ?"
ในถ้ำบำเพ็ญ ชายวัยกลางคนผู้แผ่กลิ่นอายน่าพรั่นพรึงนั่งขัดสมาธิ จู่ๆ ก็เอ่ยปากเบาๆ
เมื่อชายวัยกลางคนกล่าวถ้อยนี้ ห้วงมิติรอบข้างก็เกิดเสียงก้องกัมปนาท
ทั้งถ้ำบำเพ็ญสั่นสะเทือน กระทั่งภูผายักษ์ทั้งลูกยังสั่นคลอน
"หรือว่าจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้น?
ทำไมในใจข้าถึงรู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา?"
