"เป็นไปได้อย่างไร?!
เย่อวิ๋นเฟย เจ้าไม่ถูกตระกูลผางแห่งหมู่ดาวจับตาแล้วหรือ?
เป็นไปได้อย่างไรที่กลับมาได้อย่างปลอดภัย?"
แม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพหยวนเจิงไม่กล้าเชื่อ
ตระกูลผางแห่งหมู่ดาว ชื่อเสียงโด่งดังเกินไป!
เป็นหนึ่งในสุดยอดมหาอำนาจไม่กี่แห่งทั่วทะเลดาวเทียนหลัว ครองหมู่ดาวมาเนิ่นนานนับอนันต์กาล ในช่วงเวลาอันยาวนานนี้ ไม่เคยมีผู้ใดในทะเลดาวนี้กล้าสงสัยในพลังของตระกูลผางแห่งหมู่ดาว!
ในทะเลดาวแห่งนี้ ผู้ที่ถูกตระกูลผางแห่งหมู่ดาวจับตา จะปลอดภัยได้อย่างไร?
และจักรวรรดิกู่เยว่ที่เรียกว่านั้น ในทะเลดาวเทียนหลัวแท้จริงแล้วเป็นเพียงกำลังชั้นรองเท่านั้น
แม่ทัพใหญ่ผู้นี้เห็นเย่อวิ๋นเฟยปรากฏตัวอย่างปลอดภัย รู้สึกไม่อยากเชื่อ
"ไม่ต้องไปสนใจตระกูลผางแห่งหมู่ดาวอะไรนั่นแล้ว ตอนนี้เจ้าควรคิดให้ดีว่า ตัวเจ้าเองอยากจะตายแบบไหน"
น้ำเสียงของเย่อวิ๋นเฟยเย็นชาและไร้ความปรานี
"ฮ่าฮ่า...
เย่อวิ๋นเฟย เจ้าหยิ่งยโสอะไรนัก!
เจ้าคิดว่า การที่ร่างหลักของเจ้ากลับมา จะน่าภาคภูมิใจนักหรือ?
ต่อหน้าข้า เจ้าเป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น!"
แม่ทัพใหญ่ผู้นั้นโกรธจนหัวเราะออกมา
"ฟัน!"
เย่อวิ๋นเฟยไม่พูดจาไร้สาระอีก ร้องเสียงเบา
กระบี่วิญญาณห้าเล่มประดุจเจียวหลงห้าตัวที่เปล่งประกาย หมุนฟันออกไป ทุกที่ที่ผ่าน กระบวนรบของกองทัพเดินทางไกลระเบิดอย่างต่อเนื่อง ทหารในกระบวนรบเหล่านั้นแหลกสลายเป็นผุยผง
ปั้ง ปั้ง...
กระบวนรบหนึ่งแล้วหนึ่งเล่า ประหนึ่งดอกไม้ไฟขนาดใหญ่ ดอกแล้วดอกเล่า ระเบิดต่อเนื่อง พินาศในพริบตา
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของฝูงชน ในชั่วพริบตา กระบวนรบเจ็ดแปดสิบกระบวนถูกกระบี่วิญญาณธาตุทั้งห้าฟันทำลาย!
เศษเลือดและเนื้อปลิวว่อนไปทั่ว กระเซ็นกระจาย ประหนึ่งฝนเลือดใหญ่ตกลงมา เปียกโชก
กระบี่วิญญาณห้าเล่มหลอมรวมของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้ากว่าสามร้อยชิ้น และอาวุธดั้งเดิมกว่าห้าสิบชิ้น พลังอานุภาพยิ่งใหญ่เหลือหลาย