"ไอ้หนู ตอนนี้เจ้าจะกลับไปยังโล่งกำเนิดหรือ?"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยถาม
"ใช่ จะกลับไปดูสักหน่อย"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"แต่ขั้นภูมิของเจ้าในตอนนี้คือขั้นทิพย์สวรรค์ เจ้าคิดจะกลับไปโล่งกำเนิด คงจะยากอยู่บ้าง"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
"ลองดูเถิด ข้ามีวิชาลวงฟ้าอยู่วิชาหนึ่ง ด้วยการลดขั้นภูมิตัวเองลงชั่วคราว ก็สามารถหลบเลี่ยงการรับรู้ของมหาวิถีสวรรค์และปฐพีได้ ด้วยกำลังของข้าในตอนนี้ พอจะร่ายได้อย่างยากลำบาก"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
เมื่อก่อนเย่อวิ๋นเฟยในทวีปเทียนเสวียนเคยได้รับของวิเศษที่ใช้ลวงฟ้าได้ชิ้นหนึ่งชื่อว่าผ้าคลุมบังฟ้า หากแต่เมื่อเทียบกับขั้นภูมิของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ ระดับของผ้าคลุมบังฟ้าผืนนั้นต่ำเกินไป ไร้ประโยชน์ไปนานแล้ว
โชคยังดีที่เย่อวิ๋นเฟยในชาติก่อนเคยได้วิชาลวงฟ้าเฉพาะทางมาวิชาหนึ่ง ด้วยวิชานี้ เย่อวิ๋นเฟยจึงสามารถเข้าออกโลกน้อยใหญ่ต่าง ๆ ได้ และแม้แต่หลอกลวงข้อตกลงโบราณก็ยังได้
อันที่จริง ข้อตกลงโบราณมีบทบาทสำคัญที่สุดก็คือป้องกันมิให้ผู้แข็งแกร่งจากโลกขั้นสูงบุกเข้าสู่โลกขั้นต่ำเพื่อสังหารผู้คนอย่างอุกอาจ
หากผู้แข็งแกร่งจากโลกขั้นสูงเข้าไปในโลกขั้นต่ำ เก็บกลิ่นอายเอาไว้ ไม่ลงมือ ไม่รั่วไหลของเจตนาฆ่าแม้แต่น้อย ก็ไม่จำเป็นต้องถูกข้อตกลงโบราณจับตามองเสมอไป
ดังนั้นกล่าวได้ว่าบทบาทสำคัญที่สุดของข้อตกลงโบราณคือป้องกันมิให้ผู้แข็งแกร่งจากโลกขั้นสูงเข่นฆ่าสรรพชีวิตในโลกขั้นต่ำอย่างไร้เหตุผล
"โอ้ อย่างนั้นหรือ อย่างนั้นข้าอยากเห็นเสียหน่อย"
ผู้อาวุโสฮุ่นหัวเราะ
ครู่ต่อมา เรือเหาะสีเขียวก็ได้เข้าไปยังส่วนลึกของนภาแห่งทวีปเฟยเซียน มาถึงตำแหน่งที่เคยทะลวงข้ามมาจากความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลภายนอกเข้าไปยังทวีปเฟยเซียนครั้งก่อน