"ท่านเจ้าของเจ้า?
ท่านเจ้าของเจ้าคือใคร?"
เจียงเหยียนหรานอดตะลึงไม่ได้ นางไม่เคยพบหูเมี่ยวและหวงซางมาก่อน
"พวกเจ้าเป็นใคร!"
ในขณะนั้น ชายชราร่างผอมบางผู้หนึ่งก็ปรากฏกายขึ้น แววตาเฉียบคมจ้องมองหูเมี่ยวและหวงซาง
ชายชราผู้นี้เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพ!
เขาเฝ้าดูเจียงเหยียนหรานมาตลอด
สำหรับเผ่าปีศาจโบราณและสำนักเทียนจีแล้ว เจียงเหยียนหรานคือไพ่ตาย ในยามจำเป็นสามารถใช้ข่มขู่เย่อวิ๋นเฟยได้ ดังนั้นจึงให้ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพคอยเฝ้าดูโดยเฉพาะ
ชายชราร่างผอมบางผู้นี้นั่งนิ่งอยู่บนแท่นสูง จ้องมองเจียงเหยียนหราน
หูเมี่ยวและหวงซางก่อนลงมือ ก็เห็นชายชราผู้นี้แต่แรกแล้ว และเตรียมพร้อมไว้
ในขณะที่ชายชราร่างผอมบางเอ่ยตวาด หูเมี่ยวก็แสดงภาพลวงตาและวิชาเมินมารยาออกมาทันที
กฎแห่งภาพลวงตาและวิชาเมินมารยาอันไร้รูปมากมาย แผ่ปกคลุมชายชราผู้นั้น
ในเวลาเดียวกัน หวงซางก็แสดงวิชาลับกำแพงผีสิง ทันใดนั้นทั่วทั้งแท่นสูงก็เต็มไปด้วยหมอกผีหนาทึบ เงาผีซ้อนทับ บรรยากาศชวนขนลุก กำแพงดำทะมึนที่เปื้อนเลือดสดสีแดงฉานปรากฏขึ้นไม่หยุด ล้อมรอบชายชราผู้นั้น
พลังรบของหูเมี่ยวและหวงซางเทียบเท่าผู้แข็งแกร่งขั้นปราณจิต
แต่วิชาลับที่ใช้ล้วนสูงส่งยิ่งนัก ภายในเวลาอันสั้นยิ่ง ถึงขั้นจะสร้างความลวงตาให้กับผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพได้ชั่วขณะหนึ่ง
ในพริบตา ชายชราผู้นั้นพบว่าตนติดอยู่ในภาพหลากหลายพิสดารหลายฉาก รู้สึกวิงเวียนศีรษะ
"คุณหนูเจียง พวกเราไปกันแล้ว!"
หวงซางกล่าว แล้วส่งเจียงเหยียนหรานกับมารดาของนางเข้าไปในหอเงามายา
โฮก…
ชายชราผู้นั้นคำรามลั่น แรงกดดันพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัว พวยพุ่งออกจากร่างอย่างบ้าคลั่ง
ภาพมายาที่หูเมี่ยวและหวงซางสร้างขึ้น ถูกสั่นสะเทือนจนพังทลายในพริบตา
สายตาของชายชราผู้นั้นมองไปยังตำแหน่งที่เจียงเหยียนหรานยืนอยู่เมื่อครู่ ก็พบว่าคนหายไปแล้ว!
"นายท่าน พวกเราช่วยเจียงเหยียนหรานออกมาแล้ว!"
ในเวลานี้ หูเมี่ยวส่งเสียงสื่อจิตไปยังเย่อวิ๋นเฟย
"ทำได้ดีมาก"
เย่อวิ๋นเฟยได้ยิน ก็วางใจ
"บัดซบ!"
ในขณะนั้น บนแท่นสูงกลางลานกว้าง ชายชราผู้นั้นโกรธถึงขีดสุด
"ต้องเป็นคนของเย่อวิ๋นเฟยแน่นอน!"
