ณ โถงกลางท้องพระโรงแห่งหนึ่งในตระกูลเฟิงหยุน
“บังอาจนัก!
บังอาจนัก!”
ชายร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีเหลือง กลิ่นอายราวกับห้วงสมุทรลึกล้ำ แผดเสียงคำรามไม่ขาดปาก
ชายอาภรณ์เหลืองผู้นี้ ก็คือเจ้าบ้านคนปัจจุบันของตระกูลเฟิงหยุน เฟิงหยุนจาน!
ยอดฝีมือแดนถ้ำสวรรค์ขั้นห้า!
“ต้องเป็นฝีมือคนของสถาบันพิทักษ์วิถีแน่!
เซี่ยฉางคงและผู้อาวุโสพิทักษ์สถาบันอีกหกคน ล้วนบาดเจ็บสาหัส ไม่อาจออกมาจากที่นั่นได้
หรือว่า จะเป็นฝีมือของซ่างกวนอู่กับโจวเทียนเหริน?”
เฟิงหยุนจานสงบสติอารมณ์ลง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“คุณชายเจ้าบ้าน ข้าได้ส่งคนไปสืบสวนดูแล้ว
ตามคำบอกเล่าของผู้เห็นเหตุการณ์ คนที่เป็นหัวหน้านั้น คือเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง”
ชายชราผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น
“เด็กหนุ่ม?
เด็กหนุ่มผู้หนึ่ง จะมีฝีมือมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?
พึงรู้เถิดว่า จุดสาขาย่อยพวกนั้นของตระกูลเฟิงหยุนเราที่ถูกทำลาย อย่างน้อยที่สุด ก็มีคนในตระกูลขั้นพลังปราณของเหลวนั่งคุมเชิงอยู่”
เฟิงหยุนจานอึ้งไป
“คุณชายเจ้าบ้าน ข้าสงสัยว่า เด็กหนุ่มผู้นั้น มีความเป็นไปได้สูงยิ่ง ก็คือเย่อวิ๋นเฟย”
ชายชราผู้นั้นกล่าว
“เย่อวิ๋นเฟย?!
เขากล้าออกจากสถาบันพิทักษ์วิถี วิ่งออกมาข้างนอกงั้นหรือ?”
เฟิงหยุนจานขมวดคิ้วกล่าว
“จากการสังเกตของข้า เด็กหนุ่มเย่อวิ๋นเฟยผู้นี้ ใจกล้าบ้าบิ่น ไม่มีสิ่งใดยับยั้ง เขาสามารถทำเรื่องเช่นนี้ออกมาได้จริงๆ”
ชายชราผู้นั้นกล่าว
“ฮึ!
เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็รีบส่งยอดฝีมือในตระกูลออกไป จับกุมเย่อวิ๋นเฟย!
ต้องเอากระบวนท่าวิทยายุทธ์หลายชนิดบนตัวเขามาให้ได้!
หากได้กระบวนท่าวิทยายุทธ์เหล่านั้นมา เช่นนั้น กำลังของตระกูลเฟิงหยุนเรา ก็จะต้องก้าวขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น จะครองความเป็นเจ้าเหนือทั้งทวีปเทียนเสวียน ก็ไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้!”