"วิชาผนึกเช่นนี้แยบคายยิ่งนัก ข้าต้องศึกษาอย่างละเอียดก่อนจึงจะรู้ว่าสามารถออกไปได้หรือไม่"
หนอนไหมมังกรเขาทองคำมองกำแพงสีดำรอบด้านของท้องนภาที่เต็มไปด้วยดวงดาวแห่งนี้ ดูไม่แน่ใจนัก
"ถ้างั้นเจ้าก็รีบศึกษาซะ"
หูเมี่ยวเร่งเร้า
"ได้ ข้าจะเริ่มศึกษาทันที"
หนอนไหมมังกรเขาทองคำกล่าว แล้วเริ่มศึกษากำแพงสีดำเหล่านั้น
"ผู้อาวุโสทั้งสอง รีบนำคนของวังวัฏสงสารมาทางข้าเดี๋ยวนี้"
เย่อวิ๋นเฟยสำรวจท้องนภาที่เต็มไปด้วยดวงดาวแห่งนี้ พบว่าผู้คนของวังวัฏสงสารกำลังถูกคนของสำนักมารตีแตกพ่าย สูญเสียอย่างหนัก จึงส่งเสียงสื่อจิตไปทันที
"ดี!"
ผู้อาวุโสทั้งสองได้รับเสียงสื่อจิตของเย่อวิ๋นเฟย ต่างก็มีกำลังใจขึ้นมาทันที
ทั้งสองได้ประจักษ์ถึงพลังการต่อสู้ที่น่าตกใจของเย่อวิ๋นเฟยมาแล้ว จึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบนำผู้คนของวังวัฏสงสารหนีมาทางเย่อวิ๋นเฟยทันที
เคร้ง ๆ ๆ...
เย่อวิ๋นเฟยปล่อยหุ่นแทนตัวออกมา น้าวสายธนูคล้องวิญญาณ ยิงธนูยาวหกดอกออกไปซ้ำ ๆ ทันใดนั้นก็มีคนของฝ่ายมืดจำนวนมากถูกยิงสังหาร
ครืน ๆ ๆ...
เย่อวิ๋นเฟยเหวี่ยงฝ่ามือออกไปแต่ไกล ฝ่ามือยักษ์ที่เปล่งประกายแสงพุทธอันเจิดจ้าปรากฏขึ้นกลางท้องนภา พุ่งกระหน่ำเข้าใส่ผู้คนของสำนักมารเหล่านั้น
สิบแปดฝ่ามือพระตถาคต!
ด้วยพลังของเย่อวิ๋นเฟยที่เพิ่มขึ้น และการใช้ซ้ำหลายครั้ง ท่าสิบแปดฝ่ามือพระตถาคตที่เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยออกมาในตอนนี้ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมมาก ไปถึงแห่งหนใด ก็เข่นฆ่าคนของสำนักมารไปเป็นชุด ๆ ทันที
จู่ ๆ เย่อวิ๋นเฟยก็ค้นพบว่าการใช้สิบแปดฝ่ามือพระตถาคตปราบคนของฝ่ายมืดดูเหมือนจะได้ผลดีเป็นพิเศษ แสงพุทธอันเจิดจ้าเหล่านั้นดูเหมือนจะมีฤทธิ์ปราบปรามสิ่งมีชีวิตของฝ่ายมืด