ฝ่ามือวิถีสวรรค์นั้น เย่อวิ๋นเฟยได้รับมาครั้งอดีตในแดนลับแห่งความว่าง ครั้งนั้นเย่อวิ๋นเฟยยังเป็นเพียงเซียนทองคำ กฎแห่งมหาวิถีที่เขายึดครองมีเพียงสามสี่ชนิดเท่านั้น ต่อมาเมื่อจำนวนกฎแห่งมหาวิถีที่ยึดครองเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ พลังของฝ่ามือวิถีสวรรค์ก็ทรงพลังขึ้นตามลำดับ
แต่ภายหลังเย่อวิ๋นเฟยได้วิชาลับที่ทรงพลังกว่ามาอีกมากมาย ฝ่ามือวิถีสวรรค์จึงถูกทิ้งร้างไปทีละน้อย
ปัจจุบันเย่อวิ๋นเฟยเป็นเทพห้วงว่างสมบูรณ์แล้ว กฎแห่งมหาวิถีที่ยึดครองมีมากกว่าหนึ่งร้อยชนิด เขาจึงตั้งใจบำเพ็ญฝ่ามือวิถีสวรรค์ขึ้นใหม่ เพื่อดูว่าฝ่ามือนี้จะไปถึงระดับพลังอันใด และจะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงใด
ดังนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงปิดวิเวกบำเพ็ญฝ่ามือวิถีสวรรค์อีกครั้ง
"โลกมีตำนานหนึ่งว่าไว้ นั่นคือมหาวิถีสามพัน
ปัจจุบันกฎแห่งมหาวิถีที่ข้ายึดครองมีถึงหนึ่งร้อยห้าสิบกว่าชนิด ยังห่างไกลจากมหาวิถีสามพันนักหนา!"
เย่อวิ๋นเฟยครั้งแรกคัดแยกกฎแห่งมหาวิถีทั้งปวงที่ตนยึดครองให้เป็นระเบียบ แล้วจึงเอ่ยขึ้นช้า ๆ
ที่จริงกฎแห่งมหาวิถีหลายชนิดมีคุณสมบัติใกล้เคียงกัน เช่น กฎมหาวิถีน้ำแข็ง กฎมหาวิถีฝน กฎมหาวิถีลูกเห็บ กฎมหาวิถีหมอก กฎมหาวิถีน้ำ กฎมหาวิถีหิมะ ฯลฯ กฎเหล่านี้ล้วนโน้มเอียงไปทางคุณสมบัติธาตุน้ำ
แม้จะล้วนเป็นกฎมหาวิถีสายธาตุน้ำ แต่เมื่อแยกย่อยลงไปก็สามารถก่อกำเนิดกฎมหาวิถีต่าง ๆ อีกนับไม่ถ้วน ยิ่งไปกว่านั้น ห้วงว่างต่างกัน หมู่โลกต่างกัน โลกต่างกัน ย่อมมีกฎมหาวิถีพิเศษเป็นของตนเอง จำนวนกฎมหาวิถีในโลกจึงแท้จริงมากมายมหาศาล
เย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ยึดครองได้เพียงร้อยกว่าชนิดเท่านั้น ยังห่างจากมหาวิถีสามพันอย่างแท้จริง
"จริงอยู่ ปฐพีและกาลเวลาแทบไม่มีขอบเขต กฎมหาวิถีที่ดำรงอยู่ท่ามกลางปฐพีและกาลเวลาไร้ขอบเขตนั้นมากมายเหลือคณา บางกฎมหาวิถี เจ้าจนถึงวันนี้ไม่ต้องพูดถึงการเห็น แม้แต่การได้ยินก็ยังไม่เคย
ยิ่งไปกว่านั้น จำนวนและประเภทของกฎมหาวิถีในโลกไม่ใช่คงที่ตายตัว ตลอดกาลเวลาอันยาวนาน จำนวนและประเภทของกฎมหาวิถีย่อมเปลี่ยนแปลง มีกฎมหาวิถีเก่าแก่ดับสูญไป และมีกฎมหาวิถีใหม่ก่อกำเนิดขึ้น"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวขึ้น