ครืน ๆ ๆ ...
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็นในใจ ปลดปล่อยเศษเสี้ยววิญญาณของจักรพรรดิสวรรค์ที่ซ่อนลึกอยู่ในก้นบึ้งของทะเลวิญญาณออกมา
"ไม่ดี!"
วิชาทำนายที่หวงสื่อต้า ซือปู่นำมาใช้นั้น เพิ่งจะแตะต้องตัวเย่อวิ๋นเฟย ก็ถูกสะท้อนกลับอย่างมหาศาล ทำให้เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว สีหน้ากลายเป็นซีดเผือดลงทันที
"เป็นไปได้อย่างไร?
ข้ากลับไม่สามารถทำนายชายหนุ่มผู้นี้ได้ กลับถูกพลังสะท้อนอันน่าสะพรึงกลัวเล่นงาน!
ชายหนุ่มผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ!"
อาจารย์หวงสือ ซือหูรู้สึกหวาดผวาในใจ
อาจารย์หวงสือใช้สายตาที่หวาดระแวงมองเย่อวิ๋นเฟย แวบหนึ่ง ไม่กล้าทำนายอีกต่อไป
ในฐานะที่เป็นปรมาจารย์พยากรณ์ เขารู้ดีว่าเมื่อพบเจอสิ่งที่ไม่อาจทำนายได้ ยิ่งฝืนทำนายก็จะยิ่งได้รับผลร้ายแรงตามมา
"อาจารย์หวงสือ ท่านเป็นอะไรไป?"
คนอื่น ๆ รอบข้างที่สังเกตเห็นท่าทางผิดปกติของอาจารย์หวงสือ ต่างก็รีบถามขึ้นทันที
"ข้าไม่เป็นไร นี่เป็นเพียงผลข้างเคียงที่หลงเหลือจากการทำนายบ่อยครั้งเท่านั้น"
อาจารย์หวงสือพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
"อาจารย์หวงสือ ซือซือ พวกผู้รุกรานเหล่านั้นอาจจะค้นพบร่องรอยของต้นกำเนิดชางหวงแล้วก็ได้!"
เจ้าสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์พูดกับอาจารย์หวงสือ ซือซือ
"ข้ารู้
ต้นกำเนิดชางหวงที่หายสาบสูญไปเป็นเวลาอันยาวนาน ในช่วงสองวันมานี้กลับมีวี่แววเคลื่อนไหวขึ้นมาอีกครั้ง"
อาจารย์หวงสือ ซือซือพยักหน้า
"อาจารย์หวงสือ ซือซือ ท่านทำนายเห็นอะไรหรือไม่?"
ทุกคนที่ได้ยินต่างมีจิตใจสดชื่นขึ้นมา เจ้าสำนักจึงรีบถามขึ้น
"ในยุคก่อน ๆ ต้นกำเนิดชางหวงน่าจะซ่อนตัวอยู่ที่ใดที่หนึ่ง หลบซ่อนไว้อย่างมิดชิด ยากที่จะค้นพบ
เพียงแต่ว่า ในช่วงสองวันมานี้ ข้าพบว่า ต้นกำเนิดชางหวงมีวี่แววเคลื่อนไหวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
นี่แสดงว่า ต้นกำเนิดชางหวงอาจจะออกจากที่ซ่อนเดิมของมันแล้ว และกำลังเคลื่อนไหวอยู่
ในช่วงเวลาเช่นนี้ คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการตามหาต้นกำเนิดชางหวง
ข้าเชื่อว่า ปังไท่ ซือผู้นั้น คงจะทำนายเห็นการเคลื่อนไหวของต้นกำเนิดชางหวงได้เช่นกัน และกำลังติดตามอยู่ในตอนนี้"