"เย่อวิ๋นเฟย เดิมทีข้ายังคิดจะตามสามราชันอสูรไปยังเป่ยหวงเพื่อจัดการกับเจ้าอยู่เลย!
ไม่คิดว่าเจ้าจะหาญกล้าบังอาจ บุกเข้ามาในเขตแดนปีศาจโบราณของพวกเรา!
ดีนัก จะได้ไม่ต้องเดินทางไกลไปหาเจ้า!"
ท่านอาจารย์เทียนกู่ผู้นั้นเด็ดขาดนัก ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว เอ่ยเสียงเย็นชา
"ลงมือเดี๋ยวนี้ จับตัวเขาไว้!"
ท่านอาจารย์เทียนกู่ตวาด
ตูมตูม...
พร้อมกับเสียงตวาด เหล่าผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพแห่งเผ่าปีศาจโบราณทั้งยี่สิบเก้าคนปลดปล่อยพลังมารของพวกตนออกมาพร้อมกัน ดั่งคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำเข้าใส่
พลังรบของเหล่าผู้แข็งแกร่งเผ่าปีศาจโบราณเหล่านี้ทรงพลังยิ่งนัก โดยทั่วไปเหนือกว่านักสู้มนุษย์ในระดับเดียวกัน
เมื่อเผชิญแรงกดดันจากผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพทั้งยี่สิบเก้าคนที่ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน แม้แต่เย่อวิ๋นเฟยก็ยังถูกผลักถอยหลังไปหลายสิบก้าว
"หึ! เย่อวิ๋นเฟย ข้านึกว่าเจ้าจะมีสามเศียรหกกร ที่แท้ก็แค่นี้เอง!"
ท่านอาจารย์เทียนกู่ผู้นั้นหัวเราะเย็นชา
"ดาบมารไล่ล่าวิญญาณ!"
เขาเปล่งเสียงดังลั่น มือทั้งสองประสานกัน พลันคลื่นพลังมารสีดำทะมึนก็พวยพุ่งออกจากฝ่ามือ ก่อตัวเป็นดาบยาวสีดำยาวถึงสามฉื่อ
"ฟัน!"
ท่านอาจารย์เทียนกู่ชี้นิ้วออกไป ดาบยาวสีดำนั้นก็ฟาดฟันลงอย่างรุนแรง ตลอดทางที่ผ่าน ดุจดาบตัดวารี แหวกอากาศได้อย่างง่ายดาย
ขณะที่ดาบเล่มนี้ฟันลงมา เย่อวิ๋นเฟยก็ค้นพบว่า มีพลังวิญญาณสายหนึ่งติดตามมาเหมือนหนอนเจาะกระดูก ล็อกตัวเขาไว้จากดาบมารสีดำเล่มนั้น
กล่าวคือ เมื่อดาบมารนี้ฟันออกไปแล้ว ก็จะล็อกเป้าหมายโดยอัตโนมัติ จนกว่าจะสังหารเป้าหมายสำเร็จ!
"แค่ฝีมือกระจอกจิ๋ว"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มจางๆ
ฟิ้ว...
กระบวนกระบี่เซียนสังหารธาตุทั้งห้าพุ่งฟันออกไป ลากคลื่นพลังดาบมหาศาลเข้าปะทะกับดาบมารสีดำอย่างรุนแรง
ตูมตามสนั่น...
พลังงานปะทะมหาศาลแผ่กระจายออกจากศูนย์กลางการปะทะ ผลักให้กองกำลังเผ่าปีศาจโบราณโดยรอบต้องถอยกรูด
กระบี่วิญญาณทั้งห้าเล่มและดาบมารสีดำประมือกันเพียงชั่วครู่ก็แยกจากกัน
"ผิดสังเกตจริง!"
ท่านอาจารย์เทียนกู่เห็นดังนั้น สีหน้าก็พลันขรึมลง
วิชาดาบมารไล่ล่าวิญญาณของเขาคือไม้ตาย แม้แต่ยอดฝีมือมนุษย์ขั้นหลอมเทพขั้นปลายก็ไม่กล้ารับมือโดยตรง