เหล่าสมาชิกสำนักวัฏสงสารต่างรู้ดีว่าที่พึ่งสุดท้ายของพวกเขาคือแผ่นวงกลมสีขาวนั้น!
หากแผ่นวงกลมนี้ไม่อาจปกป้องพวกเขาได้ ชะตากรรมของพวกเขาก็คงเลวร้ายยิ่งนัก
สายตาของทุกคนในสำนักวัฏสงสารจับจ้องไปที่แผ่นวงกลมสีขาว ต่างภาวนาในใจให้มันตรองรับเอาไว้ได้
“ท่านปราชญ์เหมิง ว่าอย่างไรบ้าง?”
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตถามปราชญ์เหมิง
“สมบัติราชันชิ้นนี้มีพลังป้องกันแข็งแกร่งยิ่ง ทาฟ้าเพียงต้องการชนมันให้แตกในเวลาอันสั้นคงยาก”
“แต่เจ้าวางใจได้ ระดับของทาฟ้าสูงกว่ามันอยู่เล็กน้อย ย่อมกดข่มมันไว้ได้แน่นอน”
ปราชญ์เหมิงตอบกลับ
ทันใดนั้นเอง
“ผู้ใดกัน!
บังอาจมารังแกของวิเศษของข้า กู่หวง!”
วินาทีนั้นเอง ร่างสูงใหญ่ปรากฏขึ้นจากภายในทาฟ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว จ้องไปยังแผ่นวงกลมสีขาว
“นี่คือรอยประทับพลังวิญญาณที่จักรพรรดิสวรรค์ทิ้งไว้!”
เหล่าสมาชิกสำนักวัฏสงสารถึงกับตกใจยิ่ง
ครืนนนน...
วินาทีถัดมา จักรพรรดิกู่หวงชี้มือออกไป ทาฟ้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เกิดพลังดูดอันน่าสะพรึงกลัว เริ่มกลืนกินพลังงานและกฎของโลกนี้อย่างบ้าคลั่ง พลังงานและกฎอันกว้างใหญ่ไพศาลราวกับมหาสมุทรหลั่งไหลเข้าสู่ทาฟ้า
แม้กระทั่งในความว่างเปล่าโกลาหลภายนอกทวีปเฟยเซียน ยังมีปราณบริสุทธิ์จำนวนมากทะลุผ่านกาลเวลาและอวกาศ เข้าสู่ทวีปเฟยเซียน แล้วหลั่งไหลไปรวมกันที่ทาฟ้า
เพียงชั่วพริบตา พลังงานที่แผ่ออกจากทาฟ้าก็พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ